واقِعٍ لِلْكافِرينَ » است نازل گردانيد « و فى اصول الكافى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام فى قوله تعالى : سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ لِلْكافِرينَ بولاية على ثم قال هكذا و اللَّه نزل بها جبرئيل عليه السّلام على محمد صلّى اللَّه عليه و إله » و در روضهء كافى ابو بصير از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرمودند وحى به پيغمبر ما صلوات اللَّه عليه و آله چنين نازل شد كه « سأل سائل به عذاب واقع للكافرين بولاية على » پس من گفتم كه قربانت شوم ما اين آيه را چنانچه شما فرموديد تلاوت نميكنيم . حضرت فرمود : « هكذا انزل اللَّه بها على محمد صلّى اللَّه عليه و إله و هكذا و اللَّه مثبت فى مصحف فاطمة عليها السلام » لَيْسَ لَهُ دافِعٌ مِنَ اللَّهِ نيست مر آن عذاب را دفع كننده و بازدارنده از نزد خداى تعالى زيرا كه چون حكمت الهى تقاضاى وقوع آن كند ممتنع است كه حق تعالى آن را به عمل نيارد و بعضى گفته‌اند كه « من اللَّه » متعلق است بقول خداى تعالى « به عذاب واقع » و تقدير كلام چنين است كه « سأل سائل به عذاب واقع من اللَّه للكافرين ليس له دافع » ذِي الْمَعارِجِ آن خدايى كه خداوند درجه‌هاى بلند است يعنى خداوند مواضع صعود ملائكه است كه مراد از آن سماوات است تَعْرُجُ الْمَلائِكَةُ وَ الرُّوحُ عروج ميكنند و بالا مىروند در آن درجات فرشتگان و روح كه جبرئيل عليه السلام است و چون جبرئيل را نظر بفرشتگان ديگر زيادتى قرب و منزلتست بنا برين افراد ذكر او كرد و در احاديث وارد شده كه روح فرشته‌ايست اعظم از جبرئيل عليه السّلام چنانچه در سورهء سابقه ذكر كرديم إِلَيْهِ بسوى خداى تعالى يعنى بسوى مهبط امر او كه عرش اعظم است و حقتعالى عروج بسوى عرش را عروج بسوى خود ناميد چنانچه ابراهيم گفت « إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ » و مراد اينست كه « ذاهب الى الموضع الذى وعدنى ربى . و فى الحديث : تعرج الملائكة و الروح فى صبيحة ليلة القدر اليه من عند النبى و الوصى » فِي يَوْمٍ كانَ مِقْدارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ در روزى كه هست قدر آن روز به مقدار پنجاه هزار سال دنيا و اين بر سبيل تمثيل و تخييل است به اين معنى كه بلندى آن معارج بر وجهى