شما را در زمين وَ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ و بسوى جزاى او باز گرديده خواهيد شد يعنى در دنيا شما را وجود بخشيد و در آخرت زنده خواهد كرد تا جزاى اعمال شما بر كنار شما گذارد وَ يَقُولُونَ و گويند اين مشركان مر پيغمبر و مؤمنين را از روى سخريه و استهزاء مَتى هذَا الْوَعْدُ كى باشد وعدهء حشر و يافتن جزا وقت آن را بگوئيد إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ اگر باشيد شما راست گويان درين وعده قُلْ بگو اى محمد در جواب ايشان إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ نيست دانستن وقت حشر و روز جزا مگر نزد خداى تعالى و غيرى بر اينمعنى مطلع نيست وَ إِنَّما أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ و نيستم من مگر بيم كنندهء آشكارا فَلَمَّا رَأَوْهُ پس چون به بينند آن وعده را يعنى موعود را كه حشر و جزاست زُلْفَةً نزديك خود سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا قبيح و زشت گردانيده شود رويهاى آنانى كه كافر شدند وَ قِيلَ و گفته شود بايشان كه هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ اين آن وعديست كه بوديد شما كه ميخواستيد تعجيل وقوع آن را و به آن سخريه و استهزاء ميكرديد . در مجمع البيان از حضرت ابى جعفر الباقر عليه السّلام روايت كرده كه معنى آيه اينست كه چون به بينند مكانت و قرب منزلت امير المؤمنين عليه السّلام را نزد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله زشت رو ميشوند كافران يعنى آنان كه تكذيب فضل امير المؤمنين عليه السّلام مينمودند . على ابن ابراهيم روايت كرده كه « اذا كان يوم القيمة و نظر اعداء امير المؤمنين اليه و الى ما اعطاه اللَّه من الكرامة و المنزلة الشريفة العظيمة و بيده لواء الحمد و هو على الحوض يسقى و يمنع تسود وجوه اعدائه فيقال لهم هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ اى : هذا الذى كنتم به تدعون منزلته و موضعه و اسمه » يعنى وقتى كه قيامت ظاهر شود و به بينند دشمنان امير المؤمنين آن حضرت را و آنچه را كه عطا كرده خداى تعالى به آن حضرت از كرامت و منزلت عظيمه و بدست مبارك او لواء حمد باشد حالكونى كه بر لب حوض كوثر دوستان را آب دهد و دشمنان را از آن محروم گرداند سياه شود رويهاى دشمنان آن حضرت و فرشتگان بايشان گويند كه اينست آن شخصى كه شما خواهش مكان و