منزلت و اسم او داشتيد يعنى خواهش خلافت او داشتيد و اسم او كه امير المؤمنين است براى خود قرار ميداديد . و در روضهء كافى از فضيل روايت كرده كه حضرت امام محمد باقر عليه السّلام فرمودند « وَ قِيلَ هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ امير المؤمنين يا فضيل لم يسم بهذا الاسم غير على عليه السّلام الا مفتر كذاب » و در اصول كافى از آن حضرت روايت كرده كه « هذه نزلت فى امير المؤمنين و اصحابه الذين عملوا ما عملوا يرون امير المؤمنين عليه السّلام فى اغبط الاماكن فيسىء وجوههم و يقال لهم هذَا الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ الذى انتحلتم اسمه » يعنى اين آيه نازل شده در حق امير المؤمنين عليه السّلام و ياران او كه كردند آنچه كردند يعنى خلفاء ثلاثة كه غصب حق آن حضرت نمودند مىبينند در قيامت امير المؤمنين عليه السّلام را در رشك فرماينده‌تر مراتب و در بهترين جاها پس زشت ميگرداند آن ديدن رويهاى ايشان را و گفته شود مر ايشان را كه اين آن كسى است كه در دنيا خود را به او ميخوانديد يعنى اين كسى است كه ميگردانيديد نام او را كه امير المؤمنين است براى خود و ميگفتيد مردم را كه ما را باسم امير المؤمنين بخوانيد بنا برين « الذى انتحلتم اسمه » بدل « الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ » است و در روضهء كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه در روز قيامت جمع مىكند خداى تعالى خلايق اولين و آخرين را و اول كسى را كه ميخوانند نوح نبى عليه السّلام است و ميگويد كه آيا تبليغ رسالت خود بقوم خود كردى ؟ او در جواب گويد آرى تبليغ كردم و ازو گواه طلب كنند و او گويد كه گواه من محمد بن عبد اللَّه است صلوات اللَّه عليه و آله پس نوح عليه السّلام به خدمت حضرت آيد در حالتى كه آن حضرت بر تلى از مشك قرار گرفته و حضرت امير المؤمنين عليه السّلام در پهلوى مبارك او نشسته و اشارت بر اينمعنى است كه حق تعالى فرموده « فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً سِيئَتْ وُجُوهُ الَّذِينَ كَفَرُوا » . گويند كه چون كفار تمناى موت پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله و اصحاب او از حى لا يموت مينمودند حق تعالى حضرت را فرمود :