به لباس وجود متلبس گرديد ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِما عَمِلْتُمْ پس هر آينه خبر داده شويد بدانچه كرده‌ايد شما در دنيا و بجزاى خود خواهيد رسيد وَ ذلِكَ و اين برانگيختن و زنده ساختن مردگان و خبر دادن ايشان به آنچه كرده‌اند عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ مر خداى تعالى را سهل و آسانست فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ پس ايمان آوريد بخداى تعالى و برسول او وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا و به آن نورى كه فرو فرستاديم ما آن را مراد ازين نور قرآنست كه براى پيغمبر صلوات اللَّه عليه و آله خداى تعالى نازل گردانيد تفسير نور به قرآن صامت موافق تفاسير مشهورهء بين العوامست و اما بنا بر تفسير اهل بيت طيبين و طاهرين سلام اللَّه عليهم اجمعين مراد از نور قرآن ناطق است كه آن امير المؤمنين و ائمهء معصومين‌اند صلوات اللَّه عليه و عليهم اجمعين چنانچه ابو خالد كابلى گويد كه از حضرت ابى جعفر عليه السّلام معنى « وَ النُّورِ الَّذِي أَنْزَلْنا » را پرسيدم حضرت فرمود اى ابا خالد به خدا قسم كه مراد از نور درين آيه امامانند از آل محمد صلوات اللَّه عليه و آله كه امامت آنها ثابتست تا روز قيامت و ايشان نور خداى تعالىاند كه خداى تعالى ايشان را فرو فرستاده و به خدا قسم كه ائمهء معصومين نور حق تعالىاند در آسمان‌ها و در زمين و به خدا قسم اى ابا خالد كه هر آينه نور امام در دلهاى مؤمنين روشن‌تر است از نور آفتاب تابان در روز و اين امامان به خدا قسم كه روشن ميكنند دلهاى مؤمنين را و ميپوشاند خداى تعالى روشنى ايشان را از جمعى كه نميخواهند ، پس تاريك ميسازد دلهاى آنها را و پيوسته در حجاب شبهه و شكوك مستور مانند . به خدا قسم كه دوست نميدارد ما را بنده و امام نميداند ما را مگر وقتى كه خداى تعالى پاكيزه گرداند دل بنده را از شرك و پاكيزه نمىگرداند خداى تعالى دل بنده را از شرك مگر وقتى كه تسليم كند بر ما جميع احكام را و باشد مطيع براى ما پس هر گاه آن بنده مطيع باشد سالم ميدارد حق تعالى او را از حساب سخت روز قيامت و ايمن ميگرداند او را از قلق و اضطراب روز قيامت كه آن بزرگترين اضطراب‌هاست وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ