اعلم وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ و مر درويشان و مسافران آل محمد راست صلّى اللَّه عليه و إله از حضرت امام زين العابدين عليه السّلام پرسيدند كه مراد از ذى القربى و اليتامى و المساكين و ابن السبيل كه درين آيهء كريمه واقع شده‌اند چه كسانند ؟ آن حضرت فرمود كه « و هم قراباتنا و مساكيننا و ابناء سبيلنا » و درين آيه احاديث بسيار واقع شده مخفى نماند كه رئيس المحدثين ابو جعفر كلينى در اصول كتاب كافى فرموده كه حق تعالى آدم عليه السّلام را مالك دنيا گردانيد و بعد ازو ابرار اولاد او را كه جانشين اويند در خلافت الهى يكى بعد از ديگرى پس هر چه بدست اعداء ابرار اولاد او افتاد و بعد از آن بجنك و جدال باز برگرديد ايشان آن را فىء گويند چه فىء بحسب لغت بمعنى رجوعست و چون آن اموال در اصل مال آنها بوده و باز راجع به آنها شده بنا برين آن را فىء نام گذاشتند و هر چه بدون جنگ و جدال و استعمال آلات حرب و قتال برگردد اين نوع فىء را انفال گويند پس ازين كلام معلوم شد كه فىء منقسم به دو قسم مىشود يكى آنكه باستعمال ادوات و آلات حرب بحيطهء تصرف در آيد كه آن را غنيمت نيز گويند و ديگرى آنكه بدون استعمال سيف و سنان بضبط در آيد كه آن را انفال نيز گويند ليكن آنچه مشهور ميان علماست اينست كه فىء مختص به قسم ثانيست و اول در تحت فىء نيست بلكه آن را غنيمت گويند و درين باب احاديث متكرر الورود است چنانچه در ضمن حديث طويلى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده‌اند كه « الفىء ما كان من اموال لم يكن فيها من هراقة دم و الانفال مثل ذلك و بمنزلته » يعنى فىء آن امواليست كه در تحصيل آن احتياج بريختن خونى و جنگ و جدلى نباشد و انفال مانند اينست و بهر تقدير اتفاق علماء ما بر آنست كه آن مالى كه بجنگ و جدال بدست آمده كه آن را غنيمت گويند قسمت درين قسم اموال جاريست خمس آن از خداى تعالى و رسول و امام و ساداتست از مساكين و يتامى و ابناء سبيل و باقى بعد از اخراج مئونتها از لشكر اسلام و اما آنچه بدون جنگ بحيطهء