وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ و آنچه برگردانيد خداى تعالى بر رسول خود مِنْهُمْ از بنى النضير يعنى از اموال نقدى و جنسى ايشان فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ پس نتاختيد شما بر تحصيل آن هيچ اسبى و نه شترى اوجف مشتق از وجيف بمعنى سرعت سير است يعنى شما پياده محاصرهء فلاع ايشان گرديد زيرا كه قراى بنى النضير قريب بمدينه بود و در رفتن آن قرى احتياج بخيل و ركاب نبود و جنگى و و جدلى از شما بوقوع نيامد كه تا بسبب آن مستحق حصه‌اى از اموال آنها شده باشيد وَ لكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلى مَنْ يَشاءُ و ليكن خداى تعالى بنصرت و اعانت خود و بالقاء رعب مسلط و مستولى ميسازد پيغمبران خود را بر هر كه خواهد چنانچه حق تعالى پيغمبر آخر الزمان صلّى اللَّه عليه و إله را مسلط بر قوم بنى النضير گردانيد بنا بر القاء رعب و خوف در دلهاى آنها بدون حربى و قتالى پس مال آنها مخصوص به پيغمبر است و بعد ازو مخصوص بخلفاء اثنا عشر او واحد بعد واحد وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ و خداى تعالى بر همه چيزى قادر و تواناست و بفعل مىآرد هر چه را كه خواهد گاهى بوسيلهء وسائط و گاهى بدون آن چنانچه در قبيلهء بنى النضير بدون وسائط بلكه بمحض القاء رعب به عمل آورد ما أَفاءَ اللَّهُ عَلى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرى آنچه بر گردانيد خداى تعالى بر رسول خود از دست اهل دهها مثل اموال بنى النضير فَلِلَّهِ پس آن مر خداى تعالى راست وَ لِلرَّسُولِ و مر رسول او را و نصيب خداى تعالى نيز مفوض برأى صواب انديش آن حضرت است وَ لِذِي الْقُرْبى و مر صاحبان خويش نزديكتر رسول راست و قربى مؤنث اقربست بمعنى افعل تفضيل و تأنيث آن باعتبار اينست كه موصوف آن قرابت است و قرابت نزديكتر رسول آنست كه با وجود وصايت شراكت در علم بجميع احكام الهى متحقق باشد و مصداق آن امير المؤمنين عليه السّلام و ساير ائمه عليهم السلامند وَ الْيَتامى و مر اطفال بى پدر محتاج مر آل محمد راست صلّى اللَّه عليه و إله اعتبار احتياج در يتامى مشهور ميان اصحابست و به ظاهر آيه اين اعتبار اعتبارى ندارد و اللَّه