در دنيا رسد در ما بين دو چشم آن نطفه نويسد و بعد از آن ملك الارحام آن نطفه را در رحم مادرش اندازد ازينست كه حق تعالى فرمود « ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها » در تفسير على بن ابراهيم از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده كه چون سر مبارك سيد الشهدا عليه السّلام را با حضرت سيد العابدين عليه السّلام مقيد و مغلول نزد يزيد عليه اللعنة ما يربو و يزيد ، حاضر كردند آن ملعون ازل و ابد به حضرت امام زين العابدين عليه السّلام گفت كه « يا على بن الحسين ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ » « 1 » پس حضرت فرمود اينچنين نيست كه تو مىگويى اين آيه در شأن ما نازل نشده بلكه آنچه در شأن ما نازل شده اين آيه است كه « ما أَصابَ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ وَ لا فِي أَنْفُسِكُمْ إِلَّا فِي كِتابٍ مِنْ قَبْلِ أَنْ نَبْرَأَها » بعد ازين فرمودند كه مائيم آن كسانى كه غمگين نميشويم بر آنچه از ما فوت شده و شادمان نميگرديم به آنچه داده شده‌ايم ما از مستلذات دنيويه در اصول كافى روايت كرده در ضمن حديث طولانى كه حضرت الياس در مكهء معظمه از حضرت امام محمد باقر عليه السّلام سؤالات كرده به اين مضمون كه الياس از آن حضرت بواسطهء قوت ايمان شيعيان ايشان پرسيد كه آيهء « لِكَيْلا تَأْسَوْا عَلى ما فاتَكُمْ » مخصوص شده على عليه السّلام به آن ، اما آيهء « وَ لا تَفْرَحُوا بِما آتاكُمْ » در شأن كدام جماعت نازل گرديده ؟ حضرت فرمودند كه اين آيه در مذمت ابو بكر و اصحاب او نازل شده به اين معنى كه فرحناك نشوند اين ستمكاران برياستى كه حقتعالى بمحض امتحان بعد از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله بايشان داده و آيهء لكيلا تأسوا چنانچه حضرت الياس تصريح كرد در مدح ائمهء هدى عليهم السلام و شيعيان ايشانست به اين معنى كه حقايق حادثه را در لوح المحفوظ نوشتيم تا شما غمگين نشويد از رفتن خلافت حقهء حضرت امير المؤمنين عليه السّلام به قضا و قدر الهى و چون ظاهر از آيهء لكيلا تأسوا تا آخر اينست كه در هر دو موضع خطاب بيك جماعت باشد و كلمهء لا در هر دو موضع نافيه

--> ( 1 ) - س 42 : شورى ، ى 30