ايشان و يا گاهى پيشانيهاى ايشان را گرفته بدوزخشان اندازند و گاهى قدمهاى ايشان را در بصائر الدرجات از معويه دهنى روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند كه در معنى « يُعْرَفُ الْمُجْرِمُونَ » تا آخر مردم چه ميگويند ؟ من گفتم كه ميگويند كه خداى تعالى در قيامت مجرمان را بعلامات ايشان بشناسد و امر كند كه نواصى و اقدام ايشان را گرفته به آتش دوزخ اندازند حضرت فرمود كه حق تعالى كه خود ايجاد خلق كرده در شناخت مجرمان احتياج بعلامات ندارد بلكه مراد از آيه اينست كه وقتى كه قائم ما اهل بيت ظاهر شود حق تعالى علامتى به او عطا كند كه مجرمان را به آن علامت بشناسد و امر كند كه كافران را بنواصى و اقدام بگيرند و بشمشير قطع حياة ايشان كنند فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي يُكَذِّبُ بِهَا الْمُجْرِمُونَ و گفته شود كه اين آن دوزخى است كه تكذيب ميكردند آن را گناهكاران و كافران و ميگفتند كه بعد از مردن ديگر عذابى نيست يَطُوفُونَ بَيْنَها طوف ميكنند ميان دوزخ وَ بَيْنَ حَمِيمٍ آنٍ و ميان آب گرم بغايت گرم يعنى عذاب ميكنند ايشان را به آتش دوزخ و مى آشامانند ايشان را در حين تشنگى آب بغايت گرم و هيچوقت از عذاب خلاصى ندارند « فى تفسير على بن ابراهيم قرأ ابو عبد اللَّه عليه السّلام هذه جهنم التي كنتم بها تكذبان تصليانها و لا تموتان فيها و لا تحييان يعنى الاولين يطوفون بينها و بين حميم آن قال لها انين من شدة حرها » و بنا بر قراءت حضرت معنى آيه چنين است كه اين دوزخيست كه بوديد شما تكذيب آن ميكرديد داخل خواهيد شد در آن دوزخ و در آنجا نه شما مرده خواهيد بود و نه زنده بعد ازين حضرت فرمودند كه مراد از ضمير تثنيه اوّلين است يعنى . . . و در تفسير « حميم آن » فرمودند كه آن مشتق از انين است بمعنى آواز « 1 » به اين معنى كه آن آب از غايت حرارت ميجوشد و از جوش خوردن آن آواز برمىآيد و در مجمع البيان . گفته « روى عن ابى عبد اللَّه عليه السّلام هذِهِ جَهَنَّمُ الَّتِي كنتما بها تكذبان

--> ( 1 ) - يعنى بتشديد نون از مضاعف نه از ناقص . م