كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ تكذيب كردند قوم ثمود آن امورى را كه پيغمبر ايشان صالح ايشان را به آن انذار و تخويف كرده بود بنا برين نذر جمع نذير بمعنى منذر منه است و ميتواند كه مصدر بمعنى انذار باشد يعنى تكذيب كردند انذار و تخويف را فَقالُوا أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ بشرا منصوبست بفعل مقدر كه نتبعه مفسر آنست و تقدير كلام چنين است كه « فقالوا ا نتبعه بَشَراً مِنَّا واحِداً » يعنى پس گفتند كه آيا تابع شويم شخصى از جنس ما را حالكونى كه منفرد و بيكس است يا يكى از آحاد الناس است نه از اشراف إِنَّا إِذاً لَفِي ضَلالٍ وَ سُعُرٍ بدرستى كه ما درين هنگام كه متابعت اين چنين شخصى كنيم هر آينه باشيم در گمراهى و جنون بنا برين سعر بمعنى جنونست و بعضى گفته‌اند كه سعر جمع سعير بمعنى آتش دوزخست پس قوم صالح وقوع در سعير را كه صالح ايشان را در عدم اتباع به آن تخويف مينمود ثابت كردند در اتباع و عكس قول او گفتند أَ أُلْقِيَ الذِّكْرُ عَلَيْهِ آيا القا كرده شده است وحى بر او مِنْ بَيْنِنا از ميان ما ؟ اين چنين نيست زيرا كه در ميان ما اولى و احق ازو يافت مىشود كه او قابل وحى الهى تواند شد بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌ بلكه او دروغ گوست متكبر خود پسند كه ميخواهد بدين دعوى كاذبه تفوق بر ما يابد پس حق تعالى در رد مزخرفات اين گروه ضال و مضل بر سبيل وعيد ميفرمايد كه سَيَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْكَذَّابُ الْأَشِرُ زود بدانند فردا در قيامت كه عنقريب ميرسد كه كيست دروغ گوى متكبر مجمل حكايت قوم ثمود در سورهء اعراف سمت گذارش يافت و مفصل آن چنانچه در روضهء كافى از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده چنين است كه حق تعالى هيچ قومى را هلاك نكرد مگر بعد از اقامت حجت بر ايشان به بعثت انبيا ، بنا برين بر قوم ثمود صالح را مبعوث گردانيد و صالح آنها را بدين حق دعوت كرد و اصلا قبول آن حضرت نكردند و اين قوم سنگى را تعظيم نموده پرستش آن ميكردند و در هر سالى يك روز بر سر آن سنگ جمعيت نموده حيوانى چند ذبح مينمودند پس به پيغمبر خود صالح گفتند اگر تو در ادعاء نبوت صادق باشى