شما محمد مصطفى صلّى اللَّه عليه و إله از طريق مستقيم و از دين قويم وَ ما غَوى و اعتقاد ننمود بباطل و خطا نكرد در آنچه بشما رسانيد . صاحب مجمع البيان و بعضى از مفسرين عامه را اعتقاد اينست كه ضلّ و غوى هر دو بيك معنىاند و به جهت تأكيد تكرار يافته و در حديث اهل بيت عليهم السلام در تفسير ما ضَلَّ صاحِبُكُمْ وَ ما غَوى آمده كه « يقول ما ضل فى على و ما غوى » وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى اى ما يتكلم بالهوى يعنى تكلم نكرد هرگز به خواهش نفس خود بنا بر اين عن الهوى بمعنى بالهوى است چنانچه على بن ابراهيم و شيخ امين الدين طبرسى رحمهما اللَّه تصريح كرده‌اند إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى نيست آنچه او گويد مكروحى كه نازل مىشود بوى از جانب خداى تعالى عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى تعليم داده آن وصى را به پيغمبر پروردگار او كه صاحب قوت و قدرت كامله است چنانچه على بن ابراهيم روايت كرده كه « عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوى يعنى اللَّه عز و جلّ » و ايراد شديد القوى درين مقام اشارتست بر مدح پيغمبر زيرا كه مدح معلّم مستلزم مدح متعلمست . صدوق رضى اللَّه عنه در كتاب امالى از ابن عباس نقل كرده كه شبى از شبها نماز عشا را با حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله گذارديم و چون حضرت سلام داد فرمود كوكبى در وقت طلوع فجر از آسمان فرود خواهد آمد و در خانهء يكى از شما خواهد افتاد پس بخانهء هر كسى كه بيفتد او وصى و خليفهء من باشد و امام خلايق است بعد از من و چون وقت طلوع فجر نزديك رسيد كل واحد از مادر خانهء خود انتظار سقوط كوكب ميكشيديم و طمع‌دارترين مردمان در آن وقت پدر من عباس بود و چون فجر طلوع كرد كوكبى از آسمان بخانهء على بن ابى طالب عليه السّلام فروز آمد صبح آن روز حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله بعلى عليه السّلام فرمود اى على به آن خدايى كه مرا بنبوت برگزيد و براى هدايت خلق مبعوث گردانيد بتحقيق واجب شد تو را وصايت و خلافت و امامت بعد از من و چون حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و إله اين سخن را با تمام رسانيد منافقين مثل عبد اللَّه بن ابى و ياران او گفتند گمراه شد محمد در محبت پسر عم خود گفتگو نميكند