بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي
208
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )
الْكُفَّارِ را خبر وَ الَّذِينَ مَعَهُ دانستهاند و آنچه بعد از أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ مىآيد آن نيز خبر بعد الخبر است مثل رحماء و تريهم و يبتغون رُحَماءُ بَيْنَهُمْ مهربان و نرم دلند ميان يكديگر چنانچه در جاى ديگر فرموده : أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكافِرِينَ « 1 » تَراهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً مىبينى تو اى بيننده آن مؤمنانرا در حالتى كه ركوع كنندگان و سجود كنندگاناند به جهت اشتغال ايشان در اكثر اوقات بوظايف نماز يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ بطلبند افزونى مرتبه و زيادتى ثواب را از حق سبحانه و تعالى وَ رِضْواناً و خوشنودى او را سِيماهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ علامت مؤمنان در رويهاى ايشانست و اين سيما و علامت مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ از اثر سجده كردن ايشان و علامت آنست چنانچه حضرت امام زين العابدين عليه الصلاة و السلم به « ذو الثفنات » مشهور گشته بود زيرا كه به جهت كثرت سجود در جبههء نورانى آن حضرت مانند ثفنات بعير چيزى بهم رسيده بود و بواسطهء اين معنى آن حضرت معروف بسجاد نيز گشت و گويند كه علامت مؤمنين در روز قيامت آنست كه مواضع سجود ايشان كالقمر ليلة البدرست ذلِكَ اين وصف محمد صلى اللَّه عليه و آله و مؤمنان كه مذكور شد مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ وَ مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ صفت ايشانست در كتاب تورية موسى و صفت ايشانست در كتاب انجيل عيسى يعنى پيغمبر آخر الزمان صلوات اللَّه عليه و آله و مؤمنان درين دو كتاب وحيانى الهى موصوفند به اين صفات كريمه و به اين نعوت جميله بنا برين ترجمه ذلك مبتداست و كل واحد از مثلهم فى التورية و مثلهم فى الانجيل خبر آن و درين صورت كَزَرْعٍ خبر مبتداء محذوفست اى : و هم كزرع يعنى ايشان مانند دانهء كاشته شدهاند و ميتواند كه مَثَلُهُمْ فِي التَّوْراةِ خبر ذلك باشد و مَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ مبتداء ديگر باشد و « كزرع » خبر آن تا حذف و تقديرى لازم نيايد و معنى چنين است كه و صفت ايشان در انجيل مانند دانهء مزروعى است كه أَخْرَجَ شَطْأَهُ بيرون آورده باشد خوشهء خود را در غايت ضعف و باريكى فَآزَرَهُ پس بعد ازين ضعف
--> ( 1 ) - س 5 : مائده ، ى 54