بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي
209
تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )
و ناتوانى قوت داده باشد آن زرع خوشهها و شاخههاى باريك را فَاسْتَغْلَظَ پس گرديده باشد از رقت و باريكى بسوى غلظت و سطبرى فَاسْتَوى عَلى سُوقِهِ سوق جمع ساق است يعنى پس راست ايستاده باشد بر ساقها و اصلهاى خود در غايت قوت و توانايى يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ بعجب آرد سبطرى و خوبى آن مر زارعان را و اين مثل پيغمبر و اصحاب كرام اوست كه در بدايت حال ضعيف و نحيف بودند و بتدريج قوى و جسيم شده باعث تعجب مردمان گرديدند و ميتواند كه مراد از زرع حضرت رسالت پناه صلى اللَّه عليه و آله باشد و مراد از شطأه اصحاب او كه اول آن حضرت با اصحاب در غايت ضعف مبعوث شد و بعد از آن اصحاب را مرتبه مرتبه قوت و نيروى بخشيده و جهانى را بحيطهء ضبط در آورد و مردم كه اين ضعف سابق را ديده بودند ازين قوت و شوكت لاحق در بوتهء تعجب ميگداختند لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ متعلق بمحذوفست اى شبهوا بذلك لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ يعنى تشبيه كرد خداى تعالى مؤمنين را تا بخشم آرد ناگرويدگان را وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وعده كرد خداى تعالى آنان را كه ايمان آوردند وَ عَمِلُوا - الصَّالِحاتِ مِنْهُمْ و بجا آوردند كارهاى نيكو ازين مؤمنان مَغْفِرَةً آمرزش گناهان وَ أَجْراً عَظِيماً و مزدى بزرگ و ميتواند كه يغيظ بهم الكفار متعلق بما بعد خود باشد كه آن وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا تا آخر است بدين معنى كه وعده داد خداى تعالى مؤمنين صالح را مغفرت وَ أَجْراً عَظِيماً تا آنكه از شنوانيدن اين وعده كفار را بخشم بياورد .