مؤمنين به صورت حسنه ، و افعال فجره و كفره به صورت قبيحه مصور ميشوند و آن صور را مىسنجند ، ديگرى آنكه صحايف اعمال به وزن در مىآيد و احتياج به اين اقوال هنگامى است كه مراد از وزن و ميزان حقيقى آن باشد فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ پس هر كه گران بود اعمال سنجيدهء او سبب حسنات فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ پس آن گروه ايشانند رستگاران بنا برين تفسير ، « موازين » جمع موزونست كه مراد از آن عمل است و اگر جمع ميزان باشد معنى چنين است : پس هر كه گران باشد به جهت كثرت طاعات ميزانهاى او و تعدد آنان باعتبار تعدد موزونات خواهد بود . وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ و هر كه سبك باشد اعمال سنجيدهء او و يا سبك باشد به جهت قلت طاعات ميزانهاى او فَأُولئِكَ الَّذِينَ پس آن گروه آنانند كه خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ زيان كردند نفسهاى خود را بتضييع فطرت سليمهء خود بِما كانُوا بسبب آنكه بودند ايشان كه بِآياتِنا يَظْلِمُونَ بآيتهاى ما ستم ميكردند و فى تفسير على بن ابراهيم « أى بالائمة يجحدون » بنا بر اين مراد از آيات ائمه معصومين‌اند عليهم السلام ، و از « ظلم » جحد و انكار ايشان مخفى نماند كه در حقيقت ميزان اقوالست و عامه در اخبار خود روايت كرده‌اند كه مراد از ميزان همين ميزان ظاهريست كه مشتمل بر كفتان و عمود و نشانست چنانچه اصحاب ما نيز برين تصريح كرده‌اند و از ابن عباس روايت كرده‌اند كه عمود ميزان ما بين مشرق و مغربست و كفهء ميزان مانند طبقات دنياست يكى از آن دو كفه كه كفهء حسناتست در يمين عرش است و ديگرى كه كفهء سيئاتست در يسار عرش . و از عبد اللَّه بن سلام نقل كرده‌اند كه جبرئيل عمود آن ميزان را مىگيرد و نظر بلسان آن مىكند تا ثقل و خفت موزون را معلوم كند و شيخ طائفهء ناجيه ابن بابويه رضى اللَّه عنه روايت از هشام بن سالم مىكند كه از حضرت صادق عليه السّلام پرسيدم از قول خداى تعالى كه در سورهء انبياء فرموده « وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ » حضرت فرمود كه مراد از موازين ، انبياء و أوصياءاند عليهم السلام و ايضا از ائمهء هدى