كِتابٌ بنا برين تفسير خبر محذوف المبتداست ، تقدير كلام چنين است كه « هذه السورة الكتاب » يعنى اين سوره كتابى است كه أُنْزِلَ إِلَيْكَ فرو فرستاده شده بسوى تو و بنا بر آنچه در اول سورهء كريمهء بقره گذشت « المص » قسم بذات گرامى پيغمبر آخر الزمانست صلوات اللَّه عليه و آله ، يعنى قسم به تو اى محمد كه قرآن كتابى است كه نازل شده بسوى تو و فى معانى الاخبار « عن أبى جمعة رحمة بن صدقة قال : أتى رجل من بنى امية و كان زنديقا جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام فقال له : قول اللَّه عز و جل فى كتابه : المص أىّ شىء فيه من الحلال و الحرام و أى شىء فيه مما ينتفع به الناس ؟ قال فاغتاظ من ذلك جعفر بن محمد عليهما السلام فقال : امسك ويحك الالف واحد و اللام ثلاثون و الميم اربعون و الصاد تسعون ، كم معك ؟ فقال الرجل : ماتة واحد و تسعون فقال له جعفر بن محمد عليهما السلام : اذا انقضت سنة احدى و ستين و مائة ينقضى ملك أصحابك قال : فنظر فلما انقضت احدى و ستين و مائة يوم عاشورا دخل المسودة الكوفة و ذهب ملكهم » يعنى رحمة بن صدقه كه احوال او در كتب رجال مشهور و مذكور نيست گفت كه : آمد مردى از زنادقهء بنى اميه به خدمت حضرت امام ناطق به حق جعفر ابن محمد الصادق عليهما السلام و گفت مر آن حضرت را كه : قول خداى تعالى كه در كتاب خود فرموده : « المص » درين حروف چه چيز است در آن از آنچه نفع برند مردمان ؟ راوى گفت كه : حضرت امام عليه السّلام خشمناك گرديد از گفتگوى اين زنديق پس فرمود : نگاهدار واى بر تو ! « الف » در « المص » يكى است و « لام » سى و « ميم » چهل و « ص » نود ، چند است با تو ؟ يعنى مجموع آن را چند مقدار حساب كرده‌اى ؟ پس آن زنديق گفت : مجموع يكصد و شصت و يك است ، حضرت فرمود : درين جا حكمت است كه شيعيان آل محمد به آن انتفاع مىبرند ، هر گاه بگذرد سال يكصد و شصت و يك سلطنت اصحاب تو يعنى بنى اميه نيز بگذرد و علم دولت شما سرنگون گردد راوى گفت : انتظار كشيد آن زنديق انقضاء آن مدت را پس چون آن مدت منقضى شد داخل شدند