تزيين و آراستگى شماست بآمدن نزد هر امامى كه اطاعت او مصداق سجده براى رب العالمين است . وَ كُلُوا و بخوريد وَ اشْرَبُوا و بياشاميد وَ لا تُسْرِفُوا و اسراف يعنى افراط مكنيد در خوردن و آشاميدن إِنَّهُ بدرستى كه خداى تعالى لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ دوست نمىدارد اسراف كنندگان را و راضى بفعل ايشان نيست على بن الحسين بن واقدى گويد كه : حق تعالى تمام طب را در نصف يك آيه جمع كرده است و آن قول اوست « كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا » در كتاب علل الشرائع از حضرت رسالت پناه صلّى اللَّه عليه و آله روايت كرده كه برادر من عيسى عليه السّلام فرموده كه : پرخوردن آب رو را مىبرد و طراوت حسن و جمال را نابود ميگرداند و در حديث آمده كه كسى كه قوت يك روز داشته باشد و مع هذا سؤال كند آن شخص از جملهء مسرفين است . قُلْ بگو اى محمد : مَنْ حَرَّمَ كيست كه حرام كرده است زِينَةَ اللَّهِ امورى را كه خلق كرده خداى تعالى براى زينت الَّتِي آن زينتى كه أَخْرَجَ بيرون آورده از نباتات مثل قطن و كتان و از حيوانات مانند صوف و صقرلات لِعِبادِهِ براى نفع بردن بندگان او وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ و كيست كه حرام گردانيده پاكيزه‌هاى از روزى را يعنى مستلذات مآكل و مشارب را ، و بروايت على بن ابراهيم يعنى روزى حلال را ، و بزعم صاحب كشاف اين آيه دليل است بر اينكه اشيا مخلوق بر اباحت‌اند نه بحرمت و حرمت محتاج به علت است زيرا كه استفهام درين مقام براى انكار است ليكن اين دليل در خصوص طيبات طيب است نه در مطلق اشياء ، كما لا يخفى على ذوى النهى . قُلْ بگو اى محمد : هِيَ اين زينت و طيبات لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَياةِ الدُّنْيا ثابت و مباح است براى جماعتى كه ايمان آورده‌اند در زندگانى دنيا ليكن بدون اختصاص بر مؤمنين در دنيا زيرا كه كفار نيز با ايشان در اين زينت و طيبات شريكند خالِصَةً در حالتى كه آنها مختص‌اند باهل ايمان يَوْمَ الْقِيامَةِ در روز قيامت واحدى