حقوهء او يعنى تا تهيگاه او در آرند يعنى روح آن مؤمن را به بدن او تعلق فى الجملهء غير تامّ بخشند چنانچه كاتب الحروف تحقيق اين مقدمه را در رسالهء مثاليه ايراد كرده و بعد از اين از او سؤال كنند : من ربك ؟ و ما دينك ؟ و من نبيك ؟ و من امامك ؟ مؤمن در جواب گويد : اللَّه ربى ، و الاسلام دينى ، و محمد نبيى ، و على امامى ( تا آخر سخن او ) نگارنده گويد : در نسخهء مأخوذه از اين تفسير كه بنام تفسير البهيه در حاشيهء جلد اول لوامع التنزيل چاپ شده اين عبارت را چنين نقل كرده است ( ص 670 ) : « « [ وَ فِي الْآخِرَةِ ] » و در سرا يعنى در قبر كه منزل اول آخرت است چنانچه [ از ] ائمهء هدى عليهم السلام مرويست » پس چنان كه در سابق گفتيم ملاحظه مىشود كه چاپ كننده و تصرف كننده در آن چه مصيبتى بر سر اين تفسير آورده است . . ! و نيز در تفسير آيهء 21 سورهء مباركه « الحجر » يعنى آيهء « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلَّا بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ » گفته [ ص 682 تفسير البهيّة ] « 1 » : « وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ » كلمهء [ ان ] نافيه است يعنى و نيست هيچ چيزى إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ مگر آنكه هست نزد ما خزينه‌هاى روزى آن و چنانچه على بن ابراهيم آورده كه الخزانة الماء الذى ينزل من السماء فينبت لكل ضرب من الحيوان ما قدر اللَّه لها من الغذاء . در روضة الواعظين گفته كه : روى جعفر بن محمد عن ابيه عن جده عليهم السلام انه قال : فى العرش تمثال جميع ما خلق اللَّه من البر و البحر و هذا تأويل قوله : وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا عِنْدَنا خَزائِنُهُ . بنا بر اين حديث محتمل است كه مراد از [ خزائن ] عالم مثال باشد كه در آن عالم صور جميع آنچه خداى تعالى خلق كرده موجود است و تفصيل اين كلام در رسالهء مثاليهء اين بىبضاعت مثبت است و ممكن است كه [ خزائن ] عبارت باشد از آنچه مكتوب است بطريق اجمال و كليت در لوح قضا كه محفوظ از تبديل است و بر وجه

--> ( 1 ) - اين قسمت تفسير حاضر هنوز چاپ نشده است تا صفحهء اين مطلب را در آن معرفى كنيم .