آن حروف را بعد از حذف مكررات در اين كلام جمع كرده كه صراط على حق نمسكه و اين حروف را حروف نورانى نام گذاشته‌اند و گفته‌اند كه : اين حروف را آثار و خواص بسيار است . و در معانى الاخبار از حضرت صادق عليه السلام روايت كرده كه معنى الم در سورهء بقره « انا اللَّه الملك » است . و على بن ابراهيم روايت كرده كه « الم » حرفى است از حروف اسم اعظم كه در اوائل سور متفرّق و پاره پاره مذكور شده ، هر گاه نبى يا امام عليهم السلام خواهند ، آن را تأليف كنند و به آن هر دعائى كه كنند مستجاب ، و از آن خبر بمغيبات دهند . و از دعاء امام زين العابدين صلوات اللَّه عليه كه در فصل چهل و ششم كفعمى مذكور است مستفاد ميگردد كه جميع حروف مقطعات قرآنى در اوائل سور كه مقترن بلفظ كتاب و قرآن باشد نام نامى حضرت رسالتپناه محمدى است صلوات اللَّه عليه و آله كه حق تعالى قسم به آن مىخورد ، بنا بر اين معنى « الم » چنين است كه قسم به پيغمبر آخر الزمان صلى اللَّه عليه و آله . ذلِكَ آن كتاب موعود كه پيش از اين انبياء را وعده داده بودم كه بعد ازين براى رسول عربى نازل خواهم كرد الْكِتابُ اين قرآنست از حضرت صادق عليه السلام مرويست كه مراد از كتاب ، علىّ بن ابى طالب است عليه السّلام . چنانچه مؤيد اين از آن حضرت مرويست كه ميفرموده‌اند كه « انا كتاب اللَّه الناطق » بنا بر اين معنى آيت چنين خواهد بود كه آن وصىّ رسول عربى كه در كتب انبياء سابق مثبت شده اينست كه على بن ابى طالب عليه السلام باشد . لا رَيْبَ فِيهِ نيست هيچ شكى در آن يعنى سزاوار نيست كه عقلا بعد از تفكر و تدبر شك كنند در اينكه قرآن وحى و نازل از جانب اللَّه است ، يا شك كنند در اينكه على بن ابى طالب وصى رسول اللَّه است . فى كتاب تأويل الآيات الظاهرة فى فضائل العترة الطاهرة عن جابر عن ابى جعفر عليه السّلام قال : قلت قوله : ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ ، قال : « الكتاب امير المؤمنين لا شك فيه أنه امام » و فى تفسير محمد بن مسعود العياشى : قال الصادق عليه السلام : « الم ذلِكَ الْكِتابُ لا رَيْبَ فِيهِ ، يعنى كتاب علىّ لا ريب فيه » اضافهء كتاب