« بَلْ سَوَّلَتْ لَكُمْ أَنْفُسُكُمْ أَمْراً » درد « 1 » خود را بصبر دلالت فرمود « فَصَبْرٌ جَمِيلٌ » يعنى اگر شما كيد و انديشه كرديد ، ما نيز صبر پيشه كنيم ، زيرا كه كايدان را ، حرج نصيب است ، و صابران را فرج عن‌قريب « 2 » ، بدانكه بزرگان را درد و صبر جميل اقوالست ؟ بيت تا شوى در روزگار صابران * رو مكن از ديدن سختى گران روى خود را گر ترش سازى بلا * خويش را از صابران مشمر هلا در حديث آمده است : كه صبر جميل آنست كه در وى شكايت نباشد يعنى از حق تعالى نزد خلق شكايت نكند ، و اگر در دل داشته باشد هم با حق تعالى گويد ، چنان كه فرمود « إِنَّما أَشْكُوا بَثِّي وَ حُزْنِي إِلَى اللَّهِ » محمد بن على الحكيم الترمذى مىگويد : « الصّبر الجميل ان يلقى العبد عنانه الى مولاه و يسلّم اليه نفسه » صبر جميل آنست كه زمام اختيار خويش به قبضهء اقتدار پروردگار نهى ، و در مقام تسليم تن خود به قضاهاى وى سپارى ، و در بلا و عطا يكسان باشى . شيخ يحيى بن معاذ رازى مىگويد : كه صبر جميل آنست كه بدل شادان و بلب خندان ، به بلاهاى وى استقبال نمائى . در خلاصة الحقائق آورده است كه حضرت رسالت فرمود : كه حق سبحانه و تعالى فرمود : « اذا وجّهت الى عبد من عبادى مصيبة فى ماله او اولاده او بدنه فاستقبل ذلك بصبر جميل استحييت منه يوم القيامة ان انصب له ميزانا او انشر له ديوانا » بارى تعالى مىفرمايد : كه چون بندهء از بندگان خود را مصيبتى متوجه گردانم ، يا در اموال وى يا اولاد يا بدن وى ، واو بصبر جميل استقبال آن نمايد شرم كرمست مرا كه روز قيامت از براى او ترازوى نهم ،

--> ( 1 ) - د : بل سولت . . امرا او خود را بصبر دلالت فرمود . ( 2 ) - د : كايدان را حرج . . . و صابران را فرج . ح : صابران را فرح .