الملا فتح الله الكاشاني

311

تفسير خلاصه منهج الصادقين ( خلاصة المنهج ) ( فارسى )

ميبردند بر ايشان نازل گشت و همه مغلوب و منكوب شدند و به هلاكت ابدى گرفتار گشتند وَ غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ و خشم گرفت خداى بر ايشان وَ لَعَنَهُمْ و براند از رحمة خود ايشان را وَ أَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ و آماده ساخت براى ايشان دوزخ را وَ ساءَتْ مَصِيراً و بد بازگشتى است دوزخ و بعد از آن جهة زيادتى تخويف كفار فرمود . وَ لِلَّهِ جُنُودُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ و مر خدايراست لشكرهاى آسمانها و زمينها يعنى ماسواى آن همه مسخر فرمان و مملوك اويند چنان كه لشكريان كه منقاد سردار خود باشند پس از انتقام كفار و اهل نفاق عاجز نخواهد بود وَ كانَ اللَّهُ عَزِيزاً و هست خداى غالب در قهر و انتقام خود از اعدا حَكِيماً دانا در آنچه كند و و فرمايد چه جميع افعال او متضمن حكمة و مصلحة است و آنگه رد لن يبعث اللّه احدا كه مقول قول كفار است خطاب به سيد ابرار مىكند كه . إِنَّا أَرْسَلْناكَ بدرستى كه ما فرستاديم ترا بر جميع عالميان شاهِداً در حالتى كه گواه باشى در آنچه از امة تو صادر مىشود از طاعة و معصيت و قبول و رد ايمان وَ مُبَشِّراً و مژده دهنده بمرتبهء عظيمه در روضه خلد برين آنانرا كه در اوامر و نواهى اطاعة قول تو كرده‌اند وَ نَذِيراً و بيم كننده به عذاب اليم در دركه جحيم كسانى را كه در حق تو عصيان ورزيده‌اند و اقوال تو بسمع قبول نشنيده‌اند و اين ارسال و شهادت و تبشير و انذار . لِتُؤْمِنُوا براى آنست كه تصديق كنيد اى بندگان بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ به خدا و رسول او وَ تُعَزِّرُوهُ و تقوية نمائيد او را يعنى قوة دين او دهيد و رسول او را يارى كنيد وَ تُوَقِّرُوهُ و بزرگ داريد و فرمان بريد او را يعنى اطاعة امر او كنيد وَ تُسَبِّحُوهُ و به پاكى و پاكيزگى ياد كنيد او را يعنى نماز گذاريد براى او بُكْرَةً وَ أَصِيلًا در صبح و شام يا تنزيه او كنيد از وصف نالايق بر سبيل دوام و مقوى قول اولست رواية منقوله از ابن عباس كه مراد به اين صلاة ظهر و عصر و نزد بعضى ديگر نماز صبح است و عشائين آورده‌اند كه كفار سيد ابرار و اصحاب اخيار را از دخول حرم منع كردند و آوازه قتل عثمان در حديبيه شايع شد چنان كه گذشت آن حضرت در تحت شجره جمع گشته ايشانرا بتجديد بيعت امر كرد و اصحاب برغبت تمام وجد لا كلام دست بر دست پيغمبر نهاده مبايعة كردند تا كه حين موت طريق متابعت مرعى دارند در هيچ زمان در طريق فرار سلوك نكنند و به جهت كمال رغبت ايشان بود كه اين بيعت به بيعت الرضوان مسمى شد و در اثناى آن اين آيه نازلشد .