جلد پنجم سورة فاطر و هى خمس و اربعون آية مكية از ابى بن كعب روايتست كه رسول خدا صلى الله عليه و آله فرموده كه هر كه سورة الملائكه قرائت كند فرداى قيامت از هشت در بهشت او را بخوانند و گويند بهر درى كه خواهى درآى و بدانكه چون حق تعالى ختم سورة السبا نمود بر اهل شك و شرك و عنود ايشان افتتاح اين سوره كرد بذكر كمال قدرت و وحدانيت خود و دلايل قدرت و فرمود كه : بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ هر ستايش و هر ثنائى كه بوده و هست و خواهد بود ثابتست مر خدائى را كه سزاوار ثنا و لايق ستايش است فاطِرِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ شكافنده و پديد آرنده آسمانها و زمينها از كتم عدم بصحراى وجود و مبدع و مبدء آن بدون مثال و نمونه جاعِلِ الْمَلائِكَةِ گردانندهء فرشتگان رُسُلًا رسولان يعنى ايشانرا برسالة بانبيا ميفرستد و بالهام باولياء و برؤياى صادقه بمؤمنان و يا آنكه واسطه‌اند ميان حق تعالى و بندگان در ايصال آثار صنع او بايشان أُولِي أَجْنِحَةٍ صفة رسل است يعنى ملائكه را رسولانى گردانيد كه خداوندان بالهاى متعدده متفاوته‌اند مَثْنى دو دو وَ ثُلاثَ و سه سه وَ رُباعَ و چهار چهار و تفاوت اجنحهء ايشان در تعدد بجهة تفاوت مراتب ايشان است و به اين اجنحه متفاوت نزول و عروج مىكنند و يا سرعت مينمايند به آنچه حق تعالى آنها را بر آن موكل گردانيده تا بر آنچه مأمور ميشوند به آن رسانند و در شرح نهج البلاغه مذكور است كه بعضى ملائكه شش جناح دارند كه دو را باجساد