جلد چهارم منهج الصادقين مسمى به : خلاصة المنهج [ ادامهء تفسير سورهء نور ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ در اسرار التنزيل و كشف الاسرار مذكور است كه مراد به اين نور ايمان و هدايتست كه او سبحانه تشبيه كرده سينهء مؤمن را بمشكاة و ايمان و هدايت را بچراغى افروخته در قنديل و قنديل را بكوكبى درخشنده و كلمهء اخلاص بشجرهء مباركه كه از تاب آفتاب خوف و ظلال نوال رجا بهره دارد و نزديكست كه فيض اين كلمه بىآنكه به زبان مؤمن گذرد عالم را منور كند چون اقرار به زبان بر آن جارى شد و تصديق جنان بر آن بازگشت نمود از او نور على نور بظهور رسيد و نيز در اسرار آورده كه نور ايمان را بچراغ تشبيه كرد به جهت آنكه در هر خانه كه چراغ بود دزد پيرامن آن نگردد و همچنين در هر دل كه ايمان باشد شيطان را بدان راه نبود و ديگر چون بچراغ اندرون خانه روشن مىشود از ضياء او بر وزنها خانه ميرسد و همچنين چون داخل دل بنور ايمان روشن ميگردد شعاع آن بر وزنهاى حواس مىافتد و انوار ظلمات بر اعضاى و جوارح پديد ميآيد پس سيماى مؤمن از دل او خبر ميدهد كه سيماهم فى وجوههم من اثر السجود و در مجمع البيان از محمد بن كعب نقل كرده كه اين مثليست كه حق تعالى زده است براى مؤمن مشكوة نفس اوست و زجاجه صدر او و مصباح نور ايمان و قرآن در قلب او متوقد و افروخته است از شجرهء مباركه كلمهء طيبه اخلاص است و اين شجره هميشه در قلب مؤمن سبز است و بانضارت و طراوت و محفوظ از آفات و حوادث شيطان و وساوس او همچنانكه شجرهء زيتون كه در وسط ارض واقع است نه از تاب آفتاب محترق است و نه از سورت برودت پژمرده و مومن به جهت اين نور جامع چهار خصلتست اگر نعمة يابد شكر كند و اگر بليه به او رسد صبر كند و اگر حكم كند بعدل فرمايد و اگر گويد راستگو باشد و نور على نور به اين معنى است كه كلام او نور است و عمل او نور و مدخل او نور و مخرج او نور و مصير او بقيامت نور و از حسن و ابن زيد نقلست كه اين نور مثل نور قرآنست در قلب مؤمن پس مصباح