خود ميدانند وَ آيَةً مِنْكَ و تا باشد آن مائده علامتى صادر از تو كه دلالت كند بر كمال قدرت تو و بر صحت نبوت من وَ ارْزُقْنا و روزى ده ما را از آن خوان وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّازِقِينَ و تو بهترين روزى دهندگانى . قالَ اللَّهُ گفت خدا كه اى عيسى بگو بسائلان كه إِنِّي مُنَزِّلُها عَلَيْكُمْ بدرستى كه من فرو فرستنده‌ام اين خوان را بشما باجابت سؤال شما فَمَنْ يَكْفُرْ بَعْدُ مِنْكُمْ پس هر كه كافر شود بعد از نزول مائده از شما فَإِنِّي أُعَذِّبُهُ پس بدرستى كه من عذاب كنم او را عَذاباً لا أُعَذِّبُهُ عذابى كه عذاب نكنم به آن نوع عذاب أَحَداً مِنَ الْعالَمِينَ يكى را از عالميان چه ايشان بعد از جحود ببوزينه و خوك مسخ شدند از ابى جعفر عليه السّلام مرويست كه آن خوان چون نازل شد بر آن هفت نان بود همه مردمان از اول تا آخر از آن بخوردند و سير شدند و هنوز از آن باقى بود از سلمان فارسى روايت است كه حق تعالى ابرى فرستاد و سفره سرخ در ميان آن نهاده و آنچنان به زمين ميشد تا قريب بحواريان و سفره از آن جدا شد و نزد حواريان به زمين آمد عيسى بگريه در آمد و گفت خدايا اين خوان را رحمت گردان و عقوبت مگردان پس وضو ساخته نماز بگذارد و بگريست و گفت بسم اللّه خير الرّازقين و منديل از سر سفره برداشت خوانى ظاهر شد و بر او ماهى بريان بود و روغن از آن ميچكيد و نزديك سر او نمك بود و نزديك دو سر او سركه و بر حوالى او انواع سبزيها غير از كند ناو پنج گرده بر آن خوان نهاده بر يكى زيتون و بر ديگر عسل و بر يكى روغن و بر چهارم پنير و بر پنجم قديد شمعون كه خليفه عيسى بود برخواست و گفت يا روح اللّه از طعام دنياست يا از آخرت عيسى فرمود كه از هيچكدام نيست اين طعامى است كه حق تعالى بقدرت كامله خود ايجاد آن كرده پس گفت بخوريد آنچه طلب كرده‌ايد و شكر گذارى كنيد تا نعمت زياده شود هزار و سيصد تن از آن خوردند و از آنچه بر آن بود هيچ كم نشد و هيچ فقير از آن طعام نخورد مگر كه توانگر شد و هيچ بيمارى از آن ننوشيد مگر آنكه شفا يافت تا آنكه همه كوران و كران و گنگان شفا يافتند پس آن مائده به آسمان رفت و روز ديگر وقت چاشت باز آمده و اغنياء و فقرا از آن تناول نمودند و بر اينمنوال بود تا چهل روز پس وحى آمد كه ايعيسى مائدهء مرا به فقرا ده نه باغنيا توانگران از اين مضطرب شده در مائده شك آوردند و آن را بر جادوئى حمل كردند و سيصد و سى تن از ايشان مسخ گشتند به صورت خوك و بعد از سه روز بمردند و بعد از ذكر مائده توبيخ كفره نصارى مينمايد . وَ إِذْ قالَ اللَّهُ يا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ و ياد كن كه چون گويد خدا عيسى بن مريم را أَ أَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُونِي وَ أُمِّي آيا تو گفتى مر مردمانرا كه فرا گيريد مرا و مادر مرا