و از حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت است كه هر كه در دنيا خمر خورد و بىتوبه از دنيا برود ويرا در قيامت زهرهاى عقرب و مار دهند تا بياشامد و چون بنزديك دهن برد هنوز ناخورده گوشت رويش در آنجا افتد و چون بخورد همه اعضايش از يكديگر جدا افتد و عفونتى از او آيد كه اهل عرصات از او نفرت كند پس وى را بدوزخ كشيده بشدت عذاب وى را معذب سازند و نيز آنحضرت لعن كرده است خمر را و فشاره او را و بايع و مشترى آن را و ساقى و آشامندهء او را و خورنده بهاى آن و بردارندهء آن را كه خمر براى وى برند و چون حق تعالى امر فرمود باجتناب خمر و قمار و انصاب و ازلام در عقب آن امر نمود بطاعت و فرمود كه . وَ أَطِيعُوا اللَّهَ و فرمان بريد خداى را در اجتناب خمر و غير آن از منهيات وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ و فرمان بردارى كنيد رسول او را در جميع آنچه شما را از آن نهى كرده وَ احْذَرُوا و حذر كنيد از مخالفت فرمان خداى و رسول فَإِنْ تَوَلَّيْتُمْ فَاعْلَمُوا پس اگر روى بگردانيد از امر و نهى پس بدانيد كه أَنَّما عَلى رَسُولِنَا الْبَلاغُ الْمُبِينُ جز اين نيست كه بر رسول ماست رسانيدن روشن يعنى بدانيد كه شما ضررى بر رسول نتوانيد رسانيد باعراض از امر و نهى او چه بر او همين رسانيدن است و آن را بشما رسانيده و و بال و عقوبت نشنيدن آن بشما راجع است نه به او و چون آيه تحريم خمر نازلشد بعضى از صحابه گفتند يا رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حال برادران ما كه شاربان خمر بودند و حالا شربت مرگ چشيده‌اند چون باشد آيه آمد كه . لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ نيست بر آنان كه ايمان آورده‌اند و كرده‌اند كارهاى شايسته جُناحٌ فِيما طَعِمُوا گناهى و وزرى در آنچه خورده‌اند إِذا مَا اتَّقَوْا چون پرهيز كرده باشند از شرك و ساير منهيات وَ آمَنُوا و گرويده و ثبات ورزيده بر ايمان وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و ثابت شده باشند بر عمل صالح ثُمَّ اتَّقَوْا وَ آمَنُوا پس ثابت و مستمر باشند بتقوى و راسخ باشند در تصديق بتحريم شرك و ساير منهيات ثُمَّ اتَّقَوْا پس مستمر باشند بپرهيزيدن از معاصى وَ أَحْسَنُوا و نيكوئى كرده باشند و افعال حسنه وَ اللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ و خدا دوست دارد نيكوكاران را غرض از تكرار لفظ ايمان و اتقاء و عمل صالح مبالغه است در كمال ثبات و رسوخ و دوام و استمرار بر آن تا حين رسيدن اجل آورده‌اند كه در عام الحديبيه جانوران شكارى در لشگرگاه مسلمانان غلبه كرده بميان رخت و بار و خيمه ايشان در ميآمدند خر وحشى نزد ابو اليسر بن عمرو آمد وى تيرى بر او زد و او را بكشت مردمان او را ملامت كردند كه چرا در