أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني
77
تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )
سورة المنافقون مدنيّة و هى احدى عشرة اية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره المنافقون ( 63 ) : آيات 1 تا 3 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ إِذا جاءَكَ الْمُنافِقُونَ قالُوا نَشْهَدُ إِنَّكَ لَرَسُولُ اللَّهِ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ إِنَّكَ لَرَسُولُهُ وَ اللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّ الْمُنافِقِينَ لَكاذِبُونَ ( 1 ) اتَّخَذُوا أَيْمانَهُمْ جُنَّةً فَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّهُمْ ساءَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 2 ) ذلِكَ بِأَنَّهُمْ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا فَطُبِعَ عَلى قُلُوبِهِمْ فَهُمْ لا يَفْقَهُونَ ( 3 ) اين سوره مدنى است و يازده آيت است . « 1 » رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : هر كه اين سوره بخواند از نفاق برى شود . خداى تعالى در اين سوره ذكر منافقان كرد و سيره و طريقهء ايشان ؛ و خبر داد رسول ( ص ) را از آنچه ايشان خواستند گفتن و خواستند كردن پيش از آنكه كردند و گفتند ؛ تا علم معجز باشد رسول ( ص ) را ، گفت : چون آيند منافقان بنزديك تو اى محمّد و گويند كه : گواهى ميدهيم ما و سوگند ميخوريم كه تو رسول خدائى و فرستادهئى و حال آنست كه خداى تعالى ميداند بر حقيقت كه تو فرستادهئى و گواهى ميدهد كه در آنچه ميگويند تو رسول خدائى ؛ از دل نميگويند به زبان ميگويند و زبان ايشان درين شهادت موافق دل ايشان نيست ؛ به زبان ميگويند كه : تو رسول خدائى ؛ و زبان ترجمان دل است از دل خبر دهد ، دروغ ميگويند كه آنچه در دل ايشان است خلاف آنست كه به زبان ميگويند ، ايشان سوگند دروغ خود را سپرى ساختهاند خود را به آن از عاقبت كفر در دنيا و آن قتل است پوشيده ميدارند تا ضررى بايشان نرسد چنان كه مرد كارزار خود را بسپر پوشيده دارد تا زخمى بر وى نيايد پس ايشان بگشتند از راه
--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و صد و هشتاد كلمه است ، و هفتصد و هفتاد و سه حرف است » .