سورة البيّنة مدنيّة و هى ثمانى ايات بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره البينة ( 98 ) : آيات 1 تا 5 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ لَمْ يَكُنِ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ الْمُشْرِكِينَ مُنْفَكِّينَ حَتَّى تَأْتِيَهُمُ الْبَيِّنَةُ ( 1 ) رَسُولٌ مِنَ اللَّهِ يَتْلُوا صُحُفاً مُطَهَّرَةً ( 2 ) فِيها كُتُبٌ قَيِّمَةٌ ( 3 ) وَ ما تَفَرَّقَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلاَّ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّنَةُ ( 4 ) وَ ما أُمِرُوا إِلاَّ لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفاءَ وَ يُقِيمُوا الصَّلاةَ وَ يُؤْتُوا الزَّكاةَ وَ ذلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ ( 5 ) سورهء بيّنه اين سوره مدنى است ؛ و هشت آيت است « 1 » . ابو الدّرداء از رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : اگر مردمان بدانستندى كه درين سوره چه فضيلت و منقبت « 2 » است اهل و مال رها كردندى و اين سوره بياموختندى ، مردى از خزاعه گفت : يا رسول اللّه اين سوره چه فضيلت دارد خواننده را ؟ - رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : اين سورتى است كه هيچ منافقى نخواند و نه آن كسى كه در دل او شكّى باشد ؛ آنگه گفت : بخداى كه فريشتگان مقرّب اين سوره را بخوانند از آن وقت كه خداى فرستاده است ، و از خواندن وى فاتر « 3 » نشوند و هيچ بندهء نباشد كه اين سوره بخواند بشب و الّا كه خداى تعالى فريشتگان را بفرستد تا ويرا نگاه دارند در دين و دنيا و ويرا دعا كنند برحمت و مغفرت ، و اگر بروز خواند چندان ثواب دهند وى را كه روشنائى روز بوى رسد و تاريكى شب ؛ يعنى چندانكه ملك دنيا باشد بوى دهند .

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و نود و چهار كلمه است ، و سيصد و نود و نه حرف است » . ( 2 ) - در بعضى نسخ : « منفعت » و در تفسير ابو الفتوح ( ره ) : « ثواب » ( 3 ) - در بعضى نسخ : « فراتر » ؛ و آن مصحّف و محرّف « فاتر » است .