ميدهيم تا باشد كه بينا شوند ، ايشان با خود ميگويند : اگر وى پيغمبر است چرا خداى ما را به آنچه ميگوئيم عذاب نميكند و هلاك نميگرداند ؟ ! اى محمّد ايشان را از عذاب بس است و كفايت است عذاب دوزخ ، سوخته شوند و ملازم آن باشند ابدا و بد جاى بازگشتن است ايشان را دوزخ و عذاب او . [ سوره المجادلة ( 58 ) : آيات 9 تا 11 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا تَناجَيْتُمْ فَلا تَتَناجَوْا بِالْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ وَ مَعْصِيَةِ الرَّسُولِ وَ تَناجَوْا بِالْبِرِّ وَ التَّقْوى وَ اتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ( 9 ) إِنَّمَا النَّجْوى مِنَ الشَّيْطانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيْسَ بِضارِّهِمْ شَيْئاً إِلاَّ بِإِذْنِ اللَّهِ وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ( 10 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا قِيلَ لَكُمْ تَفَسَّحُوا فِي الْمَجالِسِ فَافْسَحُوا يَفْسَحِ اللَّهُ لَكُمْ وَ إِذا قِيلَ انْشُزُوا فَانْشُزُوا يَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا مِنْكُمْ وَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجاتٍ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ( 11 ) حق تعالى خطاب مىكند منافقانرا كه به زبان ايمان آورده بودند و اقرار كرده و بدل كافر بودند و با جهودان در آنچه ميكردند و ميگفتند يار بودند ميگويد كه : اى آنان كه ايمان آورده‌اند به زبان ايمان آريد بدل ، و چون با يكديگر راز گوئيد چنان مگوئيد كه جهودان ميگويند ، و چون خطاب مؤمنان را باشد مراد آن بود كه : اى مؤمنان مانند جهودان و منافقان مباشيد چون شما با يكديگر راز گوئيد راز ببدى و بيدادى و بمخالفت فرمان رسول مگوئيد چنان كه جهودان و منافقان گويند . در خبرست كه چون سه كس جائى باشند بايد كه دو كس با يكديگر راز نگويند و از يار خود پوشيده ندارند كه وى به آن اندوهگن شود ، و اگر چهار كس باشند يا بيشتر روا باشد ؛ براى آنكه آن دو كس روا دارند كه از هر يك از ايشان پوشيده ميگردانند [ وَ تَناجَوْا ] راز گوئيد با يكديگر و وصيّت كنيد يكديگر را بنيكوكارى و پرهيزگارى و از خداى بترسيد آن خداى كه شما را با وى حشر كنند و بنزديك وى آرند تا حكم كند ميان شما ؛ بدرستى و حقيقت كه اين راز كه ببدى و بيدادى بود از شيطان باشد باغرا و اغوا و وسوسهء وى باشد تا مؤمنان را اندوهگن گرداند و آن ايشان را هيچ