سورة الحديد مدنيّة و هى تسع و عشرون آية بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ سوره الحديد ( 57 ) : آيات 1 تا 3 ] بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ( 1 ) لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ يُحْيِي وَ يُمِيتُ وَ هُوَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 2 ) هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 3 ) سورهء حديد اين سوره مدنى است ؛ و بيست و نه آيت است « 1 » . أبىّ بن كعب از رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم روايت كرد كه : هر كه اين سوره بخواند وى را از جملهء آنان نويسند كه بخداى و رسولان خداى تعالى ايمان دارند . از محمّد باقر عليه السّلام روايت است كه « 2 » : هر كه مسبّحات بخواند يعنى سورهء الحديد و الحشر و الصّفّ و الجمعة و التغابن پيش از آنكه بخواهد خفتن ؛ از دنيا نرود تا آنگه كه قائم آل محمّد را دريابد و چون بميرد در جوار رسول خداى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باشد . قديم تبارك و تعالى درين آيت بيان كرد و گفت : تسبيح كرد مر خداى را تبارك و تعالى و منزّه كرد و دور گردانيد حضرت عزّت ويرا از آنچه لايق جلال و شايستهء كمال وى نباشد از صفات نقص آنچه در آسمانها و در زمين است از آن كسانى كه ارباب عقول و اصحاب تكليف‌اند فريشتگان آسمان و ساكنان زمين از آدميان و پريان تسبيح وى گفتند و مىگويند و هيچ چيز نيست از حيوانات و جمادات الّا كه بتسبيح خداى تعالى و ذكر وى مشغول‌اند چنان كه فرمود : و إن من شىء إلّا يسبّح بحمده و لكن لا تفقهون تسبيحهم ؛ و اوست آن خداى كه عزيز و منيع است غالب و قاهر است كسى وى را غلبه نتواند

--> ( 1 ) - در تفسير ابو الفتوح ( ره ) باضافهء : « و پانصد و چهل و چهار كلمت است ، و دو هزار و چهارصد و هفتاد و شش حرف است » . ( 2 ) - اين روايت در تفسير ابو الفتوح ( ره ) نيست ليكن در مجمع البيان و منهج الصادقين هست .