باشد در طرائق « 1 » روى نزديك عجيبى كه بيند يا شادئى كه در دل آيد و گريه جريان آب چشم بود بر روى از غمى كه در دل پديد آيد و باشد كه از غايت شادى بود چنان كه گفت : و من السّرور بكاء . عايشه گفت : سبب نزول آيت آن بود كه رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بقومى بگذشت از صحابه كه ميخنديدند گفت : لو تعلمون ما أعلم لبكيتم كثيرا و لضحكتم قليلا ؛ اگر شما دانستى « 2 » آنچه من مىدانم خندهءتان اندك بودى و گريهءتان بسيار ، جبرئيل عليه السّلام آمد و اين آيت آورد [ وَ أَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَ أَبْكى ] رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم باز پس آمد و آيت بر ايشان بخواند و گفت : چهل گام نرفته بودم كه جبرئيل عليه السّلام آمد و اين آيت آورد . طاهر مقدسى « 3 » را پرسيدند كه فرشتگان را خنده باشد ؟ - گفت : هر چه زير عرش‌اند

--> ( 1 ) - در بعضى نسخ : « طرائف » و در بعضى ديگر « ظرايف » و عبارت تفسير مجمع - البيان كه بطور ظنّ متاخم بعلم مأخوذ از تفسير ابو الفتوح ( ره ) و تعريب آنست و چنين است : « و الضحك تفتّح اسرار الوجه عن سرور و عجب فى القلب » . ( 2 ) - كذا در نسخهء قديم مطابق تفسير ابو الفتوح ( ره ) و در ساير نسخ : « دانستيد » . ( 3 ) - حافظ أبو نعيم اصفهانى در حلية الاولياء ( ج 10 ؛ ص 317 ) تحت شمارهء 588 گفته : « و منهم طاهر المقدّسى صحب ذا النون و اعلام النّسّاك من الشّاميّين و غيرهم ( تا آخر ترجمهء او ) و سلمى نيز در طبقات الصوفيّة ص 275 بترجمهء او پرداخته و در نفحات الانس نيز ترجمهء او آمده است ( ص 144 چاپ كلكتّه ) .