آنچه مىكنيد . [ سوره الطور ( 52 ) : آيات 17 تا 23 ] إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ ( 17 ) فاكِهِينَ بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ ( 18 ) كُلُوا وَ اشْرَبُوا هَنِيئاً بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 19 ) مُتَّكِئِينَ عَلى سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ( 20 ) وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ كُلُّ امْرِئٍ بِما كَسَبَ رَهِينٌ ( 21 ) وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاكِهَةٍ وَ لَحْمٍ مِمَّا يَشْتَهُونَ ( 22 ) يَتَنازَعُونَ فِيها كَأْساً لا لَغْوٌ فِيها وَ لا تَأْثِيمٌ ( 23 ) حق تعالى چون ذكر دوزخيان كرد ذكر بهشتيان مىكند و مىگويد كه : متّقيان و پرهيزگاران در بهشتها و نعمت بهشت باشند خوش عيش و متنعّم و خوشدل به آنچه خداى تعالى بايشان داد و نگاه داشت ايشان را از عذاب دوزخ ؛ گويند ايشان را : بخوريد از طعامهاى بهشت ، و بياشاميد از شرابهاى بهشت « 1 » نوش و گوارنده باد بجزاى آنچه كرديد . تكيه زده بر تختهاى در بر يكديگر « 2 » نهاده ، بر هر تختى حورى « 3 » نشسته ، و بايشان دهيم و جفت ايشان كنيم زنان سياه چشم و فراخ چشم را . [ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ] و آنان كه ايمان آوردند و فرزندان ايشان متابعت كردند ايشان را بايمان ؛ ما فرداى قيامت فرزندان را بپدران در رسانيم و اينان را از ايشان باز نداريم و اگرچه درجهء فرزندان در ايمان و عمل صالح بحدّ درجات پدران نباشد ؛ و از اين جهت هيچ نقصان نكنيم آنچه حاصل باشد ايشان را ؛ باستحقاق بدهيم و آنچه مستحقّ نباشند « 4 » ؛ بفضل بدهيم تا بديدار يكديگر شادمانه باشند كه از جملهء مسرّت و كرامت و حبور آنست كه پدران و فرزندان بيك جاى باشند و از پدران چيزى باز نگيريم براى آنكه ما با فرزندان « 5 » فضل كرده باشيم .

--> ( 1 ) - در بعضى نسخ : « شربتهاى بهشت » . ( 2 ) - « بر يكديگر » : يعنى پهلوى و جنب همديگر . ( 3 ) - در بعضى نسخ : « حورانى » . ( 4 ) - در بعضى نسخ : « نباشد » . ( 5 ) - در بعضى نسخ : « بر فرزندان » .