نماز ديگر در آمد ما را گفت : شما نماز كنيد كه اين زمينى است كه درين زمين خداى قومى را عذاب كرده است و هيچ پيغمبر را و وصىّ پيغامبر را نشايد كه اينجا نماز كند جويريه گفت كه من انديشه كردم كه اين چه سخن باشد گفتم كه : نماز خود در گردن او كنم و نماز نكنم الّا آنگه كه او نماز كند و ميرفتيم تا آفتاب فروشد و من متعجّب و متحيّر ميرفتم تا او فرو آمد و وضوى نماز كرد و دست برداشت و دعا كرد او دعا تمام نكرده بود كه آفتاب بجاى آنكه بوقت نماز ديگر بودى باز آمد او مرا گفت : بيا تا نماز كنيم با او نماز كردم چون فارغ شد آفتاب فروشد آنگه روى به من كرد و گفت : لعب الشّيطان بك يا جويرية ديو با تو بازى كرد ؟ - گفتم : آرى يا امير المؤمنين گفت : خداى را بنام بزرگ بخواندم تا آفتاب باز آورد تا نماز كردم بوقت ، گفت : من گفتم : أشهد أنّك وصىّ محمّد حقّا ، آنگه مرا گفت : اينجا ناووسى هست از نواويس گبران كه سرّهاى آن جماعت به اين جا نقل كرده‌اند از زمين برهوت و آن اين جماعت‌اند كه خداى تعالى گفت : « وَ كانَ فِي الْمَدِينَةِ تِسْعَةُ رَهْطٍ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَ لا يُصْلِحُونَ » و در پيش شما حفرهء است از حفرهاى دوزخ كه در آنجا جماعتى هستند در جملهء ايشان پنج زن از زنان پيغمبران‌اند زن نوح و زن لوط و زن موسى بن عمران كه بر وصىّ او يوشع خروج كرد و زن يونس كه بر شمعون وصىّ عيسى خروج كرد و زن ايّوب كه قوم ايّوب را حمل كرد بر زنى ديگر از آن او تا رجم كردند او را بناحقّ در حديث دراز كه گفت ؛ و درين معنى شعرا در عهد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و پس ازو شعرها گفتند . جابر بن عبد الله انصارى گفت كه : رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بمنا ايستاده بود با جماعت صحابه و على عليه السّلام از پيش او ايستاده بود روى بقوم كرد و گفت : معاشر النّاس هذا علىّ بن ابى طالب سيّد العرب و الوصىّ الاكبر و الابلج الازهر قاتل المارقين و هو منّى بمنزلة هارون من موسى إلّا انّه لا نبىّ بعدى يحبّه اللّه و رسوله و يحبّ اللّه و رسوله لا يقبل اللّه التوبة من تائب الّا بجبّه ، آنگه گفت : حسان برخيز و درين باب چيزى گوى حسان برخاست و گفت : لا يقبل التّوبة من تائب * الّا بحبّ ابن ابى طالب اخى رسول اللّه بل صهره * و الصّهر لا يعدل بالصّاحب يا قوم من مثل علىّ و قد * ردّت له الشّمس من المغرب