مردم برخاستند و جامهء خود در جامهء امير المؤمنين على مىماليدند و قدامة السعدى از جملهء ياران امير المؤمنين بود كه به زمين بابل حاضر بود چون بدعاى او خداى تعالى آفتاب باز آورد او گفت : ردّ الوصىّ لنا الشّمس الّتى غربت * حتّى قضينا صلاة العصر فى مهل لم أنسه حين يدعوها فتتبعه * طوعا بتلبيةها ها على عجل فتلك آيته فينا و حجّته * فهل له فى جميع النّاس من مثل أقسمت لا أبتغى يوما به بدلا * و هل يكون لنور اللّه من بدل حسبى أبو حسن مولى أدين به * و من به دان رسل اللّه فى الاول يونس عبد الله گفت : سالى بحجّ ميرفتم در بعضى منازل كنيزكى را ديدم حبشى نابينا دستها برداشته بود و ميگفت : يا رادّ الشّمس على علىّ بن ابى طالب ، امير المؤمنين ردّ علىّ بصرى ، اى خدائى كه آفتاب از براى على باز گردانيدى چشمهاى من با من ده ، نزديك او شدم گفتم : اى كنيزك على را دوست دارى ؟ - گفت : آرى ، بحقّ فاطمه دو دينار زر بگرفتم و به دو دادم گفتم : صرف كن در بعضى حوائج ، از من نپذيرفت گفت : مرا به اين حاجت نيست ، من بحجّ رفتم چون باز آمدم به آن منزل آن كنيزك را ديدم چشمها درست شده حاجيان را آب ميداد گفتم : يا جاريه دوستى امير المؤمنين با تو چه كرد ؟ - گفت : هفت شب آن دعا ميكردم و بر خداى آن سوگند ميدادم چون شب هفتم بود هاتفى آواز داد و گفت : اى كنيزك على را دوست دارى از دل صافى ؟ - من گفتم : اى و اللّه گفت : دستها به چشم باز نه من چنان كردم او دست برداشت و گفت : بار خدايا اگر دانى كه اين كنيزك راست ميگويد و على را دوست ميدارد از نيّتى صادق چشمها با او ده خداى تعالى دعاى او را اجابت كرد و چشم به من داد من برو سوگند دادم بخداى كه بگوى كه : تو كيستى ؟ - گفت : من خضرم و از جملهء مواليان علىام و از جملهء موكّلانم بر شيعهء او . [ سوره المائدة ( 5 ) : آيات 27 تا 29 ] وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ قالَ لَأَقْتُلَنَّكَ قالَ إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ ( 27 ) لَئِنْ بَسَطْتَ إِلَيَّ يَدَكَ لِتَقْتُلَنِي ما أَنَا بِباسِطٍ يَدِيَ إِلَيْكَ لِأَقْتُلَكَ إِنِّي أَخافُ اللَّهَ رَبَّ الْعالَمِينَ ( 28 ) إِنِّي أُرِيدُ أَنْ تَبُوءَ بِإِثْمِي وَ إِثْمِكَ فَتَكُونَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ وَ ذلِكَ جَزاءُ الظَّالِمِينَ ( 29 )