ياد كند چون ذكر وعيد كرد ذكر وعد مىكند و ميگويد : لكن آنانرا كه متّقى و خداى ترس باشند و از معاصى بپرهيزند از آنكه از عقاب آن ترسند چون ترسند نكنند چون نكنند از آن عقاب برهند بيرون « 1 » آنكه از آن برهند به اين برسند كه ايشان را بوستانهائى بود كه در زير درختان آن جويهاى روان بود از آب و شير و مى و انگبين و آن منغّص نباشد بخوف انقطاع بلكه مخلّد و مؤبّد باشد [ نُزُلًا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ] و آن ايشان را بنزلى دهند از نزديك خداى عزّ و جلّ و اين ثواب كه بنزديك خداى است ابرار را بهتر است از متاع كفّار انس مالك گويد كه : يك روز رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بر حصير ليفين خفته بود صحابه در آمدند رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم برخاست و آن ليف در پهلوى رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تأثير كرده بود يكى از صحابه بگريست رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم گفت : چرا ميگريى ؟ - گفت : يا رسول اللّه كسرى و قيصر بر حرير و ديبا خسبند از تنعّم و تو برين حالت ؟ ! گفت : چه باك است لهم الدّنيا و لنا الآخرة ، ايشان را دنيا است و ما را آخرت . [ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 199 تا 200 ] وَ إِنَّ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَمَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِمْ خاشِعِينَ لِلَّهِ لا يَشْتَرُونَ بِآياتِ اللَّهِ ثَمَناً قَلِيلاً أُولئِكَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ ( 199 ) يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 200 ) جابر بن عبد الله انصارى و ابن عبّاس و قتاده گفتند : آيت در نجاشى آمد پادشاه حبشه و نام او اصحمه « 2 » بود و معنى او عطيّه باشد چون او بحبشه فرمان يافت جبرئيل بيامد و رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را خبر داد رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم صحابه را گفت : بيرون آئيد تا بر برادرتان نماز كنيم كه فرمان يافته است نه به زمين شما ، گفتند : يا رسول اللّه و آن كيست ؟ - گفت : نجاشى رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بگورستان بقيع آمد با صحابه و خداى تعالى حجاب برداشت تا رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم

--> ( 1 ) - يعنى علاوه بر آنكه و استعمال اين كلمه به اين معنى در كتب قدما فراوان است . ( 2 ) - در قاموس در مادهء ( ص ح م ) گفته : و اصحمة بن بحر ملك الحبشة النجاشى اسلم فى عهد النبى صلى اللّه عليه ( و آله ) و سلم » و در تاج العروس ضمن شرح عبارت گفته : « قال ابن قتيبة : النجاشى بالنبطية اصحمة و معناه عطية » .