[ فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ ] ايشان راست مزد ايشان نزديك پروردگار ايشان اجر مزد باشد از آن مزدور ، اجر براى آن گفت تا بدانند كه رنج ايشان ضايع نيست و [ عِنْدَ رَبِّهِمْ ] براى آن گفت تا بدانند كه : فائت نيست و گفت : هيچ خوفى نيست بر ايشان و هيچ اندوهى نترسند و اندوهگن نشوند براى آن تا واثق باشند كه ايشانرا ثواب خواهد بود و از مضرّت عقاب ايمن خواهند بود اينجا خائف باشند « إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا » آنجا ايمن باشند « فَوَقاهُمُ اللَّهُ شَرَّ ذلِكَ الْيَوْمِ » اينجا حزين باشند انّ اللّه يحبّ كلّ قلب حزين ، آنجا اندوهگن نباشند . [ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ ] ابو اسحاق گفت : از يزيد بن رومان كه ما نزل فى احد من القرآن ما نزل فى علىّ از قرآن آنچه در حقّ على آمد در حقّ هيچكس نيامد و بدان منگر كه چهار درم بود از آنكه چون از سر صفا و اخلاص بود چهار صد هزار و بهتر ؛ از آنكه پيغمبر صلى اللّه عليه و آله گفت : سبق درهم مائة ألف درهم يك درم باشد كه بر صد هزار درم سابق باشد گفتند : چگونه يا رسول اللّه ؟ - گفت : مردى دو درم دارد بهترين بگزيند و براى خداى بدهد ديگرى مال بسيار دارد از عرض آنمال صد هزار درم بدهد آن يك درم او بهتر باشد از صد هزار اين . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 275 ] الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبا لا يَقُومُونَ إِلاَّ كَما يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطانُ مِنَ الْمَسِّ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبا وَ أَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَ حَرَّمَ الرِّبا فَمَنْ جاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهى فَلَهُ ما سَلَفَ وَ أَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَ مَنْ عادَ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 275 ) آيت در حقّ رباخوارندگانست ميگويد كه : آنكسانى كه ربا ميخورند و ربا افزونى باشد در آنچه بسنجند يا بپيمايند چنان كه زر بزر با فزونى و دينارى زر نتوان داد تا دينارى و جوى بستاند پس جنس بجنس نتوان فروختن مگر مثل به مثل كه اگر بافزونى فروشد آن افزونى ربا بود و روايت هست از صادق عليه السّلام كه او گفت : يك درم ربا بنزديك خداى تعالى عظيمتر است از هفتاد بار زنا كردن همه با محرم خود از مادر و خواهر ، اينان كه رباخورند برنخيزند روز قيامت از گورها الّا همچون كسى