أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني

358

تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )

كودكان ضعيف بود پس بادى سخت كه آن را دوله باد خوانند و در آن باد آتش بود به دو رسد پس آن بوستان سوخته گردد وجه تشبيه آنست كه خداى تعالى مثل زد عمل مرائى را بدين بوستان همچنانكه خداوند اين بوستان را در حالت ضعف و عجز و اطفال بسيار و ضعيف احتياج به دو بيشتر بود بصاعقهء آتش از آن ريع محروم مىماند و منافق و مرائى نيز همچنين بود در حالتى كه او را بدان عملى كه كرده بود محتاج بود امّا چون ناگاه صاعقهء زد آتش بر آن بارد اعمال او سوخته گردد او در عذاب و مشقّت بواسطهء گناه و عصيان مخلّد ماند و خداى تعالى همچنين بيان كند آيات خود را از براى شما تا بود كه شما تفكّر و انديشه كنيد و صلاح را از فساد بدانيد . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 267 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنْفِقُوا مِنْ طَيِّباتِ ما كَسَبْتُمْ وَ مِمَّا أَخْرَجْنا لَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ وَ لا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنْفِقُونَ وَ لَسْتُمْ بِآخِذِيهِ إِلاَّ أَنْ تُغْمِضُوا فِيهِ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ ( 267 ) اى آن كسانى كه ايمان آورده‌ايد نفقه كنيد از پاك و حلال آنچه كسب كرده‌ايد رسول خداى گفت : انّ اللّه قسم بينكم اخلاقكم كما قسم بينكم ارزاقكم و انّ اللّه طيّب لا يقبل الّا طيّبا ، گفت : خداى تعالى قسمت كرد اخلاق شما را چنان كه قسمت كرد ارزاق شما را و خداى تعالى پاك است جز پاك نپذيرد ، و هيچ بنده نباشد كه مالى بجمع آرد از حرام و از آن صدقه دهد كه آن صدقه مقبول باشد ، و اگر نفقه كند بركت نباشد بر آن و اگر بگذارد زاد او بود تا بدوزخ ، و خداى تعالى سيّئه بسيّئه محو نكند سيّئه بحسنه محو كند پليد پليد را محو نكند . ابو امامه روايت كند كه رسول صلى اللّه عليه و آله گفت : خير ده جزو است فاضلترين آن تجارت است چون حق بستاند و حق بدهد . و گفت كه : نه جزو روزى در تجارت است . و گفت كه : بركت در تجارت است و خداوندش درويش نشود الّا بازرگانى كه سوگند خواره بود . رسول صلى اللّه عليه و آله را پرسيدند كه : از كسبها چه پاك‌تر است ؟ - گفت : آنچه بدست خود كند . ابراهيم نخعى بر زنى پير بگذشت كه دوك ميرشت او را گفت : پير شدى وقت