بود باستادند و پاى آن بت را بمسمارها بر پشت آن تابوت دوختند بامداد كه آمدند دست و پاى بت شكسته بود و در زير تابوت افكنده و بتان همه به روى در آمده ، تابوت از آنجا بدر آوردند و بناحيتى از نواحى شهر بنهادند ، اهل آن ناحيت را دردى در گردن پديد آمد و بسيارى از ايشان بمردند و گفتند كه : شما نميدانيد كه كس با خداى بنى - اسرائيل برنيايد آن تابوت ازين شهر و ازين مقام ببردند و از آنجا بشهرى ديگر بردند خداى تعالى جانورى پديد آورد مانند موشى هر كرا بزدى بكشتى تا در شبانروزى بسيار مردم بمردند از آنجا بياوردند و بصحراى آوردند و در زير خاك كردند آنگه آنجا آمدند به طهارت كردن هر كس كه آمدى او را ناسور و قولنج بگرفتى ؛ درماندند ، آخر زنى بود از جملهء بنى اسرائيل از فرزندان پيغمبران ، ايشان را گفت : ممكن نيست كه شما ازين بلا خلاص يابيد تا اين تابوت در ميان شما باشد اين تابوت از زمين خود بيرون كنيد ، بعضى برفتند باشارت آن زن و گردونى بياوردند و آن تابوت را بر آن گردون نهادند و گردون فرا دو گاو قوى بستند و آن گاوان را از ولايت خود بيرون كردند و سر ايشان در بيابان دادند ، خداى تعالى چهار فرشته را موكّل كرد بر آن گاوان تا ايشان را ميراندند تا به زمين بنى اسرائيل آنگه رسنها بگسيختند و تابوت آنجا رها كردند و ايشان برگشتند ، بامداد كه بنى اسرائيل از شهر بيرون آمدند تابوت را ديدند شادمانه شدند برگرفتند و بسراى طالوت بردند و كار او و مملكت او بحضور تابوت مستقيم گشت . عبد الله عباس گفت : تابوت فرشتگان برگرفتند در هوا و با بيت المقدّس آوردند فذلك قوله [ تَحْمِلُهُ الْمَلائِكَةُ ] بدرستى و حقيقت كه در تابوت و قصّهء او شما را آيتى و دلالتى و علامتى هست اگر بخداى ايمان داريد . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 249 ] فَلَمَّا فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ قالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُمْ بِنَهَرٍ فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَ مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلاَّ مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ ( 249 )