أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني
259
تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )
گفت : على از شما جوانمردتر است كه جان خود را فداى جان برادر خود كرده است و بر بستر او خفته تا او را بجاى او بكشند برويد و برو موكّل باشيد و دشمن را ازو دفع كنيد بيامدند و بر بالين او بنشستند و ميگفتند : بخ بخ لك يابن ابى طالب سبقت الملائكة المقرّبين ، و امير المؤمنين بر بستر رسول خفته انشا ميكرد : أقيك بنفسى أيّها المصطفى الّذى * هدانا به الرّحمن من غمّة الجهل و تفديك حوبائى و ما قدر مهجتى * لمن أنتمى منه الى الفرع و الاصل با بيتهاى ديگر . رسول صلى اللّه عليه و آله از ميان جملهء صحابه على را اختيار كرد تا بدانند كه مقام او او را شايسته بود در شب غار ؛ انامه منامه ، در روز تبوك ؛ اقامه مقامه ، آن شبش بر بستر خود اين روزش بر منبر خود ، بعلمش منبر داد بشجاعتش بستر داد ، آن شبش گفت : جز تو كس پاى ايشان ندارد ، اين روزش گفت : جز تو كس جاى من ندارد . پاى كه بر مهر نبوّت نهند چون بمنبر صاحب نبوّت رسد منبر ازو بنازد و محراب ازو ببالد آنجا كه ديگران از منبر و محراب لاف زنند محراب و منبر به دو فخر كند . الطّيب أنت اذا اصابك طيبه * و الماء انت اذا اغتسلت الغاسل طيب با او مطيّب گردد آب به او پاك شود اگر او پاك كننده است عجب مدار كه اصل پاكى آبست و اصل او از آبست ؛ خَلَقَ مِنَ الْماءِ بَشَراً ، همه آلودگى به او پاك شود كه مطهّرى مطهّر است . اللّه طهّرهم بفضل نبيّه * و أبان شيعتهم بطيب المولد اگر عبادت كرد للّه و اگر جهاد كرد فى اللّه و اگر نان داد لوجه اللّه و اگر جان داد ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 208 ] يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ( 208 ) بعضى مفسّران گفتند : آيت در شأن مؤمنان اهل كتاب آمد چون عبد اللّه سلام و اصحاب او و اسد و اسيد پسران كعب و يامين بن تامين كه ايشان تعظيم شنبه ميكردند