تا از من يادگارى بود پس جهد كردم و رنج بر خويشتن نهادم تا از كتب مذكور بدين‌سان كه ياد كرده شد بر ترتيب حروف معجم وجوه اسما و افعال و حروف آنچه در قرآن موجود بود بر وسع طاقت شرح وجوه هر كلمتى را بپارسى واضح بيان كردم و بر هر وجهى چند آيت از قرآن بدليل آوردم و شرح هر وجهى را به آخر هر آيتى بتازى چنان كه در كتب مذكور يافته بودم بحجّت نبشتم تا كسى را در صحّت آن گمانى نباشد ؛ و چنان دان كه هر مشكلى كه از غوامض قرآن بر كسى پوشيده بود معانى آن مشكل خواننده و آموزندهء اين كتاب را روشن و پيدا بحجّت و برهان ازينجا معلوم گردد چون بتأمل در وى نگاه كند ، و از بسيار كتب ديگر كه در علم قرآن ساخته‌اند مستغنى شود آن كس كه اين كتاب را بخواند و به ياد گيرد . و گر در كلمتى از وجوه قرآن ميان مفسّران خلاف بود آن قول را كه ضعيف بود فرو گذاشتم . و از حق تعالى توفيق و يارى خواهم به تمام كردن اين كتاب بر درستى و راستى معانى الفاظى كه اندر و ياد كردم و مزد و ثواب دو جهانى چشم دارم بدعايى كه خواننده و آموزندهء اين كتاب به من رساند و اين يادگار از من بماند و ديگران را غمگسار بود كه مقصودم از ساختن اين كتاب دعا بود ، و باللّه التوفيق و عليه توكلت بالتّحقيق .