افضل الدّين خاقانى در قطعهء ذيل كه ترجمهء ابيات متن است : يك مشت خاكى از چه دربند كاخ و كوخى * برگ از خدا طلب كن بگذار شاخ شوخى نيكوت داشت اوّل و نيكوت دارد آخر * آن بيت معتقدساز از گفتهء تنوخى ديوان خاقانى ، طبع طهران 1338 ص 937 و ظاهرا مقصود ابو القاسم علىّ بن محمّد قاضى تنوخى است متوفّى 342 و يا محسّن بن على پسر وى كه او نيز شغل قضاء داشته است و الفرج بعد الشدّة و نشوار المحاضرة از مصنّفات وى مشهور است وفاتش 384 . جع : يتيمة الدهر طبع دمشق ، ص 116 - 105 ابن خلّكان ، طبع ايران ، ص 388 معجم الادباء ، طبع مصر ، ج 14 ص 116 - 92 ( 246 ) - ، س 16 ، نعمت ملك محبّت است الخ : مستفاد است از آنچه ابو عبد الرّحمن سلمى بجعفر حذّاء يا جعفر خلدى نسبت مىدهد بدين‌گونه : قال جعفر من تمام النّعمة على نبيّه ( ص ) ان جعله حبيبه و اقسم بحياته و نسخ به شرائع الرّسل اجمع و عرج به الى المحلّ الادنى و حفظه فى المعراج حتّى ما زاغ و ما طغى و بعثه الى الاسود و الابيض و احلّ له و لامّته الغنائم و جعل له ( ظ : جعله ) شفيعا مشفّعا و جعله سيّد ولد آدم و قرن ذكره بذكره و رضاه برضائه و جعل احد ركنى التّوحيد [ التصديق برسالته ] فهذا و امثاله من تمام النعمة عليه و على امّته به و