متدلّيات فى الدّنيا فمن اخذ بغصن منها قاده ذلك الغصن الى الجنّة . احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 53 . ( 98 ) ص 42 ، ج 5 ، مست : تلفّظى است از كلمهء « مس » مادّهء معدنى معروف كه از آن ظرف مىسازند و بدين صورت در فرهنگها نيامده است . ( 99 ) - ، س 7 ، توت : ظاهرا شيپور و سرناست كه « توتك » نوعى از نى كه شبانان نوازند مصغّر آنست و بدين معنى در فرهنگهاى فارسى ضبط نشده است . ( 100 ) - ، س 10 ، زهر كسى كه تو عيب و هنر بخواهى جست : مناسبست با اين مضمون گفتهء مولانا : آن يكى پرسيد صاحب درد را * گفت در چندى شناسى مرد را گفت دانم مرو را در حين ز پوز * ور نگويد دانمش اندر سه روز و آن دگر گفت ار بگويد دانمش * ور نگويد در سخن پيچانمش مثنوى ، طبع طهران 1307 ، ص 669 و مضمون بيت دوم « سفال را به تبانجه ، الخ » مأخوذ است از گفتهء امير المؤمنين على عليه السّلام : كما تعرف اوانى الفخّار بامتحانها باصواتها فيعلم