الصّحيح منها من المكسور كذلك يمتحن الانسان بمنطقه فيعرف ما عنده . احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 76 . و مولانا در بيان اين معنى فرموده است : گفت يزدان مر نبى را در مساق * يك نشان سهل‌تر ز اهل نفاق گر منافق زفت باشد نغز و هول * واشناسى مر ورا در لحن قول چون سفالين كوزها را مىخرى * امتحانى مىكنى اى مشترى مىزنى دستى بر آن كوزه چرا * تا شناسى از طنين اشكسته را بانگ اشكسته دگرگون مىبود * بانگ چاووشى است پيشش مىرود بانگ مىآيد كه تعريفش كند * همچو مصدر فعل تصريفش كند مثنوى ، چاپ طهران 1307 ، ص 11 ، و نيز گويد : دست بر ديك نوى چون زد فتى * وقتى به خريدن بديد اشكسته را