( 94 ) ص 40 ، س 1 ، مرا عقيق تو بايد الخ : با مختصرى تفاوت از حكيم سنايى است بدين‌گونه : مرا لبان تو بايد شكر چه سود كند * بجاى مهر تو مهر دگر چه سود كند رجوع كنيد به مقالهء دانشمند سخن‌سنج استاد خليل اللّه خليلى از فضلاء نامور كشور افغانستان تحت عنوان : « دربارهء يك نسخهء قديم كليّات حكيم ابو المجد مجدود سنايى » طبع كابل ، ص 32 و اين مصراع را مولانا در غزليّات آورده و ابياتى دلاويز و دلكش بر آن افزوده و متن حاضر مطابق است با روايت كليّات شمس ( كليّات شمس ، انتشارات دانشگاه طهران ، ج 2 ، ص 224 ، بيت 9865 ) . ( 95 ) - ، س 15 ، السّلطان الخ . حديث نبوى است كه باشكال و صور گوناگون روايت شده است . جامع صغير ، طبع مصر ( دار العربية الكبرى ) ج 2 ، ص 37 . ( 96 ) ص 41 ، س 1 ، طوبى لمن ذلّت نفسه : حديث نبوى است و تمامش چنين است : طوبى لمن ذلّ نفسه و طاب كسبه و حسنت سريرته و كرمت علانيته و عزل عن النّاس شرّه . احاديث مثنوى ، انتشارات دانشگاه طهران ، ص 97 . ( 97 ) - ، س 5 ، يا دل شيخ الخ ، ظاهرا اين مضمون را برهان محقّق از حديث ذيل گرفته است : السّخاء شجرة من اشجار الجنّة اغصانها