تفسير كرده‌اند . تفسير طبرى ، طبع مصر ، ج 16 ، ص 44 ، تبيان ، طبع اصفهان ، ج 2 ، ص 253 تفسير امام فخر ، طبع آستانه ، ج 5 ، ص 785 . ( 93 ) - 11 ، شمس اصفهانى وزير : مقصود صاحب شمس الدّين محمد اصفهانى است از شعرا و دبيران نامور در دربار سلاجقهء روم كه در آغاز كار اشراف مطبخ عزّ الدين كيكاوس بن كيخسرو ( 617 - 607 ) بوى مفوّض بود و بسبب انشاء يك رباعى كه مطبوع خاطر سلطان واقع گرديد دبيرى خاص با اشراف مطبخ مضاف گشت و در عهد سلطنت علاء الدين كيقباد ( 634 - 617 ) صاحب ديوان اشراف و طغرا بود و بعلّت آنكه پس از شكست جلال الدين خوارزمشاه از علاء الدّين كيقباد به سال ( 627 ) فتح‌نامه‌يى كه در قلم آورده بود مورد اعتراض آن سلطان نكته‌دان قرار گرفت منصب طغرا را از وى فروگشودند و بر نظام الدّين احمد عارض زنجانى معروف به پسر محمود وزير كه فتح‌نامه‌اش مقبول افتاد بستند و در روزگار پادشاهى غياث الدين كيخسرو دوم ( 644 - 634 ) پس از چندى عطلت و معزولى بمقام وزارت و نيابت سلطنت رسيد و شغلهاى مهمّ كفايت كرد و همچنان در اين مرتبت باقى بود تا اينكه در زمان سلطنت عزّ الدّين كيكاوس دوم ( 655 - 644 ) بتاريخ 8 ذىحجه 646 بقتل رسيد . وى بموجب روايات افلاكى از مريدان و معتقدان برهان الدين محقق بوده است . براى اطّلاع بيشتر از احوال وى رجوع كنيد : به تاريخ السلاجقهء ابن بىبى ، چاپ عكسى ، تركيه ميانهء صفحات 587 - 202 مناقب افلاكى ، طبع انقره ، ص 60 .