( 11 ) ص 7 ، س 3 ، روح باقيه : صفت روح را از آن جهت مؤنّث آورده است كه در زبان عربى آن را مؤنّث نيز استعمال مىكنند هرچند كه اصل مذكّر آوردن آن كلمه است : لسان العرب و تاج العروس ، طبع مصر و معيار اللغة ، طبع ايران ، محيط المحيط ، طبع بيروت ، در ذيل : روح . ( 12 ) - ، س 13 ، هيچ‌كس را نامدست الخ : از حكيم سنايى است در قصيده‌اى بدين مطلع : نيست عشق لايزالى را در آن دل هيچ كار * كو هنوز اندر صفات خويش ماندست استوار ديوان سنايى ، طبع طهران 1320 ، ص 192 ( 13 ) ص 8 ، س 2 ، انّ لنفسك عليك حقّا : حديثى است كه بدين‌گونه روايت شده است : « يا عثمان أ رغبت عن سنّتى فانّى انام و اصلّى و اصوم و افطر و انكح النّساء فاتّق اللّه يا عثمان فانّ لاهلك عليك حقّا و انّ لضيفك عليك حقّا و انّ لنفسك عليك حقّا فصم و افطر و صلّ و نم » . كنز العمّال ، طبع دوم ، حيدرآباد ، ج 3 ، ص 20 و با تفاوت مختصر حلية الاولياء ، طبع مصر ، ج 1 ، ص 188 كنز العمّال ، ج 3 ، ص 20 ، 28 ( 14 ) - ، س 10 ، اراذله : سهو است از كاتب يا مصنّف و صحيح « اراذل » است ، چنان كه در قرآن كريم آمده است : إِلَّا الَّذِينَ هُمْ أَراذِلُنا بادِيَ الرَّأْيِ . ( هود / 27 ) ، زيرا جمع افعل تفضيل از قبيل : افضل و اكرم - بر وزن افعل مىآيد مانند : افاضل و اكارم - و الحاق تا بجمع منتهى المجموع در صورتيست