گور به عذاب نقل مىكنند ازين چهار حالت خالى نباشند اهل دنيا مگر كى عنايت دررسد » . قسم اوّل را تا چندانك مزه را مىبينند زيان را هم بينند چنانك مزهء دنيا مىجستند [ 1 ] خلاص جويند از مزهء دنيا و طلب مزهء آخرت كه نبرّد عشق را جز عشق ديگر 265 . و آنها كه از صحّت برنجورى مىروند چون عنايت دررسد توفيق يابند بكارى كه از رنجورى خلاص يابد يا در رنجورى راحتش دهند كه رنجوريش راحت نمايد و باقى همچنين مىدان . قوله تعالى وَ اللَّهُ الْغَنِيُّ وَ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ سهل مىگويد : 231 « سرّ خداى تعالى همه در درويشى است » پس خداى تعالى داند فقر را و آن‌كس كه خداى تعالى بنمايدش نه آن‌كس كه تفسير و احوال فقر را از كتب فقرا مطالعه كند زيرا او محتاج كتاب بود و فقير از غير خدا مستغنى است در ادراك علم دين نه از كسيش حاجت آيد بآموختن از مطالعهء كتب كه الرَّحْمنُ عَلَّمَ الْقُرْآنَ . « 1 » مرد عاقل اگر بيابانيست * جان او لوح سرّ ربّانيست بعضى گويند : 232 « فقير محتاج بود يعنى اگر آن غنى كه او به دو محتاج است غنى راستين بود فقير غنى راستين را فقير راستين بود و اگر محتاجست بغنى فانى دروغى آن فقير نيز هم دروغين است » .

--> ( 1 ) - ظ : مىچشند ( 1 ) - قرآن كريم ، الرحمن / 1 ، 2