( 2279 ) 334 / 2 « جابر روايت كنذ از . . . » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - طاب ثراه - ، چ شعرانى ، ج 6 ، ص 489 . ( 2280 ) 334 / 3 و 16 « حسن » ( هر دو مورد ) . در دستنوشت : « حسن » . ( 2281 ) 337 / 9 « يثبت » . در دستنوشت حرف آخر هم سكون دارد . ( 2282 ) 337 / 12 « محو ، » . در دستنوشت : « محو » . ( 2283 ) 337 / 15 « امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : . . . » . سنج : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 458 . ( 2284 ) 337 / 15 « كم . . . » . السّجدة / 26 . ( 2285 ) 337 / 16 « قوله » . چنين است در دستنوشت - به پيش واپسين حرف . ( 2286 ) 337 / 16 « ثمّ . . . » . المؤمنون / 31 . ( 2287 ) 337 / 19 « فمحونا . . . » . الإسراء / 12 . ( 2288 ) 337 / 25 « . . . » . كلمه در گوشهء عكس دستنوشت جاى گرفته است و متأسّفانه نمىتوانش خواند . ( 2289 ) 338 / 15 « فاعل » . در دستنوشت : « فاقل » . ( 2290 ) 338 / 22 « آرى ! آفتاب از آن روشن‌تر است . . . » . اينكه « خورشيد به گل نشايد اندود » نزد پيشينگان مثل بوده است . ( 2291 ) 338 / 25 « عبد اللّه بن سلام » . در دستنوشت : « عبد اللّه بن سلام است » ( ! ) . ( 2292 ) 339 / 10 « و كلّ شيء » . يس / 12 . ( 2293 ) 342 / 5 « أطوع » . در دستنوشت : « أطوع » . ( 2294 ) 342 / 12 « طيّبه جميع » . در دستنوشت : « طيّبهء جميع » . ( 2295 ) 342 / 21 « اين آيت بر خواند » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح رازى - عليه الرّحمة - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 21 .