( 2296 ) 343 / 10 « فضلة » . در دستنوشت طوري نوشته شده كه « فضالة » هم مىتوان خواند ، لكن سكون روى ضاد ، ما را به بسنده‌گرى به قرائت « فضلة » رهنمون شد . ( 2297 ) 343 / 10 « النّخلة » . در دستنوشت ، واپسين حرف ، مضموم كتابت گرديده است . ( 2298 ) 343 / 17 « الايمان معرفة . . . » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - طاب ثراه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 23 . ( 2299 ) 343 / 7 « اليه يصعد . . . » . فاطر / 10 . ( 2300 ) 343 / 8 « كلمهء شهادة چون از مؤمن صادر شود » . در دستنوشت ، بجاى « مؤمن » ، « مومومن » كتابت شده است . ( 2301 ) 344 / 24 « سلام خثعم گويذ : . . . » . سنج : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 480 ؛ و : تفسير الصّافى ، ج 3 ، ص 185 . ( 2302 ) 344 / 25 « فاطمهء . . . » . چنين است در دستنوشت . ( 2303 ) 345 / 2 « بزايد » . يعنى زاده شود ؛ « زادن » در اينجا در معناى لازم ( و نه متعدّى ) به كار رفته است . فردوسى مىگويد : برين زادم و هم برين بگذرم * چنان دان كه خاك پى حيدرم ( شاهنامه ) ( 2304 ) 345 / 20 تا 23 « امير المؤمنين گويذ - عليه السّلم - : اين آيت . . . » ؛ « روايتى ديگر كرده‌اند از . . . » ؛ « و از عمر خطاب . . . » . نگر : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ، چ شعرانى ، ج 7 ، ص 27 ؛ و : مجمع البيان ، ج 6 ، ص 483 . ( 2305 ) 346 / 8 « ظلموا » . در دستنوشت : « كفروا » ؛ از روى مصحف پاك درست گردانيديم . ( 2306 ) 346 / 14 « و اقسموا . . . » . النّحل / 38 . ( 2307 ) 347 / 3 « و معنى « و ان كان » اين چنين . . . » . سومين حرف « كان » در عكس ما پيدا نيست ؛ به سنجش و گمان ، چنين ضبط كرديم . ( 2308 ) 347 / 4 « وَ إِنْ أَدْرِي أَ قَرِيبٌ » . الأنبياء / 109 . ( 2309 ) 347 / 4 « إِنْ أَدْرِي لَعَلَّهُ » . الأنبياء / 111 .