أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ
654
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )
است . ( بتلخيص از : لغتنامهء دهخدا ) . ( 2206 ) 305 / 9 « . . . . . . » . در گوشهء عكس ما جاى گرفته و ناخواناست ؛ ولى تا آنجا كه از شكل گوشههاى هويدا مىتوان حدس زد : « در آنچ » بايد باشد - و العلم عند اللّه . ( 2207 ) 305 / 12 « او را نزد خوذ » . در دستنوشت : « او را نزد خوذ او را » . ( 2208 ) 305 / 17 « ذات وى باشذ » . در دستنوشت : « ذات وى باشيذ » . ( 2209 ) 305 / 22 « . . . » . در گوشهء عكس جاى گرفته است و بروشنى خوانده نمىشود . ( 2210 ) 306 / 6 « يريد ان ينقضّ » . الكهف / 77 . ( 2211 ) 307 / 3 « المنطقة » . در دستنوشت ، واپسين حرف ضمّه دارد . ( 2212 ) 307 / 5 « احقّ » . در دستنوشت ، قاف مشدّد ، مضموم است . ( 2213 ) 308 / 5 « بتريذكى » . در دستنوشت : « بتريذكى كى » . ( 2214 ) 308 / 8 « تصفون » . در دستنوشت : « يصفون » . ( 2215 ) 308 / 18 « براذرى به غير براذرى نستانم » . در دستنوشت : « براى به غير براى نستانم » ؛ آنگاه با قلمى ديگر روى هر « براى » يك « در » افزوده شده است . به هر روى ، ضبط نص را ، صحيح و اصيل نمىپندارم و جاى باز انديشى دارد . آيا ممكن است اين « برا » همان « البراء » تازى باشد ؟ ! ( 2216 ) 308 / 22 « ياس » . در دستنوشت : « يايس » . ( 2217 ) 309 / 7 « فَلَمَّا آتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ » . يوسف [ على نبيّنا و آله و عليه السّلام ] / 66 . ( 2218 ) 309 / 14 « حا » . چنين است در دستنوشت . ( 2219 ) 309 / 16 « يأذن » . در دستنوشت ، مكرّر نگاشته شده است . ( 2220 ) 309 / 20 « لا تبقى » . در دستنوشت ، قاف هم مفتوح است .