أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ
651
دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )
( 2163 ) 292 / 10 « قال » . در دستنوشت : « قال لن » . ( 2164 ) 292 / 21 « يأكلن » . در دستنوشت : « تأكلن » . ( 2165 ) 292 / 26 « الزّراعة » . در دستنوشت زاء هم مشدّد و هم مفتوح است . ( 2166 ) 293 / 4 « تقول » . چنين است در دستنوشت ( : « تقول » ) . ( 2167 ) 293 / 10 و 11 « شا . . . » ، « . . . » ، « . . . » . جايگاه نقطهچينها در حاشيهء عكس و ناپيداست ؛ ليك شايد با دخالت حدس و قياس بتوان عبارت را چنين خواند : « در شأن يوسف سخنان نيك گفت و ملك را نصيحت و وصيّت كرد » . ( 2168 ) 293 / 14 « فسئله » . در دستنوشت : « فسله » . ( 2169 ) 293 / 16 « انه » . در دستنوشت : « ان » سنج : تفسير الفخر الرّازى ، ط . دار الفكر ، ج 18 ، ص 155 ؛ و : مجمع البيان ، ج 5 ، ص 367 . ( 2170 ) 293 / 20 « ايشان » . در دستنوشت : « ايشا » . ( 2171 ) 293 / 21 و 22 « اشترط ان يخرجونى » . در دستنوشت : « اشترط ان يخرجوننى » . سنج : مآخذ پيشگفته ( در دومين يادداشت پيش از اين ) . ( 2172 ) 293 / 23 « نهاذمى » . در دستنوشت : ( چيزى شبيه به ) « ناذمى » ( ؟ ) ( يا : ) « نماذمى » ( ؟ ) . ( 2173 ) 293 / 24 « فسئله » . ( مورد نخست ) . در دستنوشت : « فسله » . ( 2174 ) 293 / 24 « فسئله » . ( مورد دوم ) . در دستنوشت : « فسله » . ( 2175 ) 294 / 5 « . . . » . اين نقطة چينهاى پياپى را بدين سبب نهاذيم كه مطلب بعدي در حاشيهء دستنوشت است و ( ظ . ) از برش صحّاف ( يا . . . ) بر كنار نمانده و جز اندكى كلمات آن پيدا نيستند . بارى ، مىتوان دانست كه مطلب مربوط به ادامهء آيت ( : انّ ربّى بكيدهنّ عليم ) مىباشد . ( 2176 ) 294 / 11 « يوسف » . در دستنوشت : « يوسف » .