أبو المكارم محمود بن أبي المكارم حسنى واعظ

650

دقائق التأويل و حقائق التنزيل ( فارسى )

( 2146 ) 286 / 18 « احمل » . در دستنوشت : « ان احمل » . ( 2147 ) 286 / 23 « يعزى » . در دستنوشت : « يعزى » . ( 2148 ) 287 / 3 و 4 « و انبّئكم . . . » . آل عمران / 49 . ( 2149 ) 287 / 11 « أخبره به » . در دستنوشت : « أخبرنه ه » . ( 2150 ) 287 / 21 « آباءى » . در دستنوشت : « آباى » . ( 2151 ) 288 / 2 « مسلمانى » . چنين است در دستنوشت به پيش يكم و سكون دوم ؛ ( ظ . ) قرائت ويژه‌اى از « مسلمانى » . ( 2152 ) 288 / 23 « . . . . . . . . . . . . . . . » . در حاشية نوشته شده و بدرستى در عكس هويدا نيست . ظ : « بياويزند و . . . از سر وى بخو . . . » . ( 2153 ) 288 / 25 « اللّه ، . . . » . در اين عبارت تازى ، شوريدگى و اغتشاشى به نظر مىرسد . ( 2154 ) 288 / 26 « عبّرت » . در دستنوشت : « عبّرت » . ( 2155 ) 289 / 7 « روايت مىكنند . . . » . سنج : مجمع البيان ، ج 5 ، ص 359 ؛ و : تفسير الفخر الرّازى ، ط . دار الفكر ، ج 12 ، ص 148 . ( 2156 ) 290 / 2 و 3 « سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً » . الملك / 3 ، نوح [ على نبيّنا و آله و عليه السّلام ] / 15 . ( 2157 ) 290 / 12 و 14 « سبع سنبلات » ( هر دو مورد ) . « ع » ، در دستنوشت ، در هر دو مورد ، مضموم است . ( 2158 ) 290 / 23 « اى ( 578 ) » . در آغاز رويهء 579 نيز « اى » كتابت شده بود كه زائد مىنمود و حذف گرديد . ( 2159 ) 291 / 16 « پيش ملك » . در دستنوشت : « كى پيش ملك » . ( 2160 ) 292 / 1 « اى يوسف ! » . چنين است در دستنوشت - به پيش « ف » . ( 2161 ) 292 / 2 « سبع » . در دستنوشت : « سبع » . ( 2162 ) 292 / 9 « حال خوذ » . در دستنوشت : « حال خود » .