تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس اللّه روحه العزيز - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 87 و 88 . ( 1459 ) 113 / 5 « حرّمت . . . الميتة » الى قوله : « و ما . . . النّصب » . المائدة / 3 . ( 1460 ) 113 / 6 « و لا تأكلوا . . . لفسق » . الأنعام / 121 . ( 1461 ) 113 / 15 « لا تحلّوا » . در دستنوشت - باشتباه - « لا تحلّوا » نوشته شده . از روى مصحف شريف درست گردانيديم . ( 1462 ) 113 / 15 و 16 « شريح . . . بكرى » . چنين است در دستنوشت با همين حركات . ضمنا نگر : تاج التّراجم ، ج 2 ، ص 557 ؛ و : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 90 . ( 1463 ) 113 / 18 « بپاء داشتن » . چنين است در دستنوشت ( مگر باء پارسى كه طبعا به يك نقطة نوشته شده ) . در نظير اين مورد ، پيش ازين هم سخن گفته‌ايم ؛ بنگريد . ( 1464 ) 113 / 19 « دستورى » . « دستورى » : اجازه ، اذن ، رخصت . « در اين موضع دبير را دستورى است و اجازت كه قلم بردارد و قدم در گذارد » ( چهار مقاله ) . « بعد ازين دستورى گفتار نيست * بعد ازين با گفتگويم كار نيست » ( جلال الدّين محمّد بلخى ) ( نقل به گزينش و تصرّف اندك از : لغتنامهء دهخدا ) . ( 1465 ) 113 / 21 « مردى نزد ما . . . گويذ » . سنج : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 236 ( : يدخل عليكم اليوم رجل من بنى ربيعة يتكلم بلسان شيطان ) ؛ و : تفسير شيخ ابو الفتوح - طاب ثراه - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 90 ( : يدخل عليكم رجل من ربيعة يتكلم بلسان شيطان ) . ( 1466 ) 113 / 22 « دخل . . . غادر » . سنج : تفسير شيخ ابو الفتوح - قدّس سرّه - ( چ شعرانى ) ، ج 4 ، ص 90 ( : دخل بوجه كافر و خرج بعقبى غادر و ما الرجل بمسلم ) . نيز نگر : مجمع البيان ، ج 3 ، ص 237 ؛ و : لباب النقول ( در حاشيهء : تفسير الجلالين ، ج 1 ، ص 134 ) . ( 1467 ) 113 / 23 « درآمذ » . دستنوشت آسيب ديده ، ولى گمان مىكنم درست خوانده باشم . ( 1468 ) 113 / 23 « بپى » . در دستنوشت ( ظ . با لحاظ كردن ظرايف آوايى و صرفى ) بر فراز محلّ اتّصال « پ » و « ى » ، يك سكون نهاده شده . ساير حركات هم از دستنوشت است .